Het is nu do jan 18, 2018 12:14 am




Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 1 bericht ] 
29 augustus 1939 - Hitler, de va banquespeler 
Auteur Bericht
Avatar gebruiker
kniébolo

Geregistreerd:
wo jan 02, 2013 3:51 pm
Berichten: 521
Bericht 29 augustus 1939 - Hitler, de va banquespeler
Vandaag 74 jaar geleden geloofde Hitlers luchtmachtadjudant, Nicolaus von Below, nog steeds dat een oorlog om Polen
vermeden kon worden. Over de 29e augustus 1939 schreef hij dat hij die dag vooral moed putte uit het feit dat Hitler de
Rijksdagafgevaardigen, die hij in allerijl had opgeroepen, weer naar huis had gestuurd. Maar von Below was er niet bij als
Hitler en von Ribbentrop onder vier ogen confereerden.

In Mein Kampf had Hitler geschreven: "Deutschland wird entweder Weltmacht sein oder überhaupt nicht sein." Die zin is
kenmerkend voor Hitlers gokkersnatuur. Hitler kende geen alternatieven tussen dag en nacht, licht en duisternis, goed en
slecht. In Hitlers hofhouding was er ook nog Hermann Goering die zich gedwongen voelde wat verder in de toekomst te
kijken. Herman Goering wist dat Hitler met zijn voorliefde voor koorddansersplannen en in zijn drang naar roekeloze spron-
gen in het ongewisse nooit en te nimmer zou letten op waarschuwende voorbeelden uit de geschiedenis. (1)

Goering was een op een luxueus leven gefixeerde opportunist, de meest hedonistische onder Hitlers paladijnen. Met zijn
kettingconsumptie van alles dat hem voor de mond kwam bracht hij al gauw 130 kilo op de weegschaal, "und die Tendenz
war steigend", zo schreef zijn echtgenote Emmy in haar naoorlogse memoires. Zijn oog zocht altijd de stevigste stoel
waarop hij veilig kon gaan zitten. Robert Kropp, zijn dienaar, vertelde na de oorlog dat Goering hem midden in de nacht
wekte en dan bier, belegde broodjes en slagroomtaartjes verlangde. Bij de corpulente kloon van Nero die in vergelijking
met hem een licht geval moet zijn geweest, hingen de medailles tot op de gulp. Hij kreeg tranen in zijn ogen wanneer een
ander een orde kreeg die hij ook had willen hebben. Goerings morfineverslaving (2) maakte hem op een gevaarlijke manier
onbekwaam en zo onbetrouwbaar als een klodder kwik.

De corrupte, ijdele levensgenieter, door François-Poncet beschreven als "le Prince de Plaisance" wilde zijn rijkdommen en
privileges niet op het spel zetten. Op zijn lustoord Karinhall (3), het summum van monstrueuze ijdelheid dat in latere jaren
voor zijn geroofde kunstverzameling als een hangar voor boodschappen in het groot diende, organiseerde hij feesten zoals
die sinds Lodewijk de Veertiende niet meer gezien waren. Alleen de deftige negerbutler ontbrak. Tussen de struisveren
liepen jonge leeuwtjes rond voor wie bezoekers op de vlucht sloegen of op de tafel sprongen. Trots toonde hij zijn enorme
verzameling modeltreinen die hij de fabrikanten Fleischer en Märklin had afgeperst. De pronkzucht en prachtlievendheid
van de verwijfde, pafferige Fallstaff en de decadente paradijsvogel onder de bruinhemden kende geen grenzen. Voor het
volk was Goering de extroverte, joviale dikzak die met zijn krokodillengrijns en flamboyante levensstijl geen kwaad kon
doen. In feite was hij een bruut en een achterbakse intrigant. Die bruutheid had hij ongetwijfeld van zijn vader die als
rijkscommissaris in Duits Zuidwest-Afrika een gewelddadig en autoritair bewind voerde.

Nu hij het benauwd kreeg verhief hij zich met zijn bacchantische gestalte moeizaam als een drachtige zeug uit zijn vadsig-
heid en uitte grote bedenkingen. Daar had hij gegronde redenen voor. Hij bevroedde de reactie van de Engelsen en Fransen
en dan was hij degene die met zijn luxueuze leven het meest te verliezen had. "Mein Führer", zo sprak hij Hitler aan, "wir
wollen doch das Vabanque-Spiel lassen." Om dan van Hitler, die door von Ribbentrop voortdurend werd ingefluisterd "Mein
Führer, er komt geen oorlog met Engeland", te moeten horen: "Klets geen onzin Goering, ik heb al mijn hele leven va banque
gespeeld. De natuur van een va banquespeler kent geen compromissen." "Mein Führer, wanneer we deze strrijd verliezen,
dan moge de hemel ons genadig zijn.", Dat was geen slechte voorspelling en Goering zal nog wel aan die woorden teruggedacht
hebben toen hij ruim zeven jaar later, dat was op de late avond van 15 oktober 1946, in zijn cel vergif innam slechts luttele
uren voordat hij op het Neurenbergse schavot een ontmoeting zou hebben met Master-Sergeant John C. Woods. (4)

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Noten:

(1) Hitler noemde hem "der Eiserne" totdat hij door het falen van de Luftwaffe in ongenade viel. Goering bekleedde in nazi-
Duitsland de hoogste rang: Generalfeldmarschall. Daarnaast had hij legio andere functies. Om er een paar te noemen:
Reichsminister, Befehlshaber der Luftwaffe, preussisch Ministerpräsident, Reichsjägermeister, Reichsforstmeister,
Reichtagspräsident. Goebbels merkte smalend op dat Goering als Reichsjägermeister meer fazanten en patrijzen uit
de lucht had geschoten dan vijandelijke vliegtuigen door zijn luchtmacht.

(2) Als gevolg van een verwonding opgelopen bij de novemberputsch van 1923 raakte hij aan morfine verslaafd. Bij een ont-
wenningskuur in de Zweedse kliniek Langbro werd hij handtastelijk tegen artsen en verpleegsters, waarna hij in een dwang-
buis werd gestopt. Bij verschillende gelegenheden werd gesuggereerd dat hij als gevolg van deze verwonding impotent was.
Toen zijn vrouw hem eind 1937 vertelde dat zij zwanger was, was hij zelf misschien nog het meest verbluft over deze be-
kwaamheid. De dochter die dan geboren werd kreeg de naam Edda. Die naam diende als een spottend acroniem voor
"Ewiger Dank Dem Adjutanten".

(3) Toen Goering Karinhall verwierf was het DM 15.000 waard. Toen in april 1945 de Russen naderden liet hij het opblazen.
De waarde inclusief inboedel werd toen op 50 miljoen geraamd. In april 1945 liet hij zijn grotendeels geroofde kunstschatten,
meer dan 1000 schilderijen, 80 beeldhouwwerken en 60 gobelins naar enkele afgesloten mijngangen in Beieren overbrengen.

(4) In de maanden voorafgaande aan het Neurenberger proces hadden de Amerikanen hem gedwongen af te kicken en flink
te vermageren. Goering was dan ook topfit toen het proces op 20 november 1945 begon. In het kruisverhoor van de Ameri-
kaanse hoofdaanklager Robert Jackson veegde Goering met hem de vloer aan.


Bronnen:

Werner Maser: "Hermann Goering - die politische Biographie"
Nicolaus Sombart: "Jugend in Berlin 1933-1943
Joachim Fest: "Das Gesicht des dritten Reiches"
Sven Felix Kellerhoff: "Berlin im Krieg - eine Generation erninnert sich"
Nicolaus von Below: "Als Hitlers Adjutant"
William Shirer: "Berlin diary"

_________________
Voorheen Sauerkraut (gaat door met vissen)


do aug 29, 2013 5:23 pm
Profiel
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 1 bericht ] 


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar:  
Alle rechten voorbehouden © STIWOT 2000-2012. Privacyverklaring, cookies en disclaimer.

Powered by phpBB © phpBB Group