Het is nu do apr 19, 2018 1:51 pm




Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 5 berichten ] 
22-11-1943: "the most effective raid by the RAF on Berlin" 
Auteur Bericht
Avatar gebruiker
kniébolo

Geregistreerd:
wo jan 02, 2013 3:51 pm
Berichten: 521
Bericht 22-11-1943: "the most effective raid by the RAF on Berlin"
Soms is niet-weten beter dan weten. Geen enkele Berlijner had enige notie wat Arthur Harris op 3 november 1943
schreef aan Winston Churchill. "Wij kunnen Berlijn van noord tot zuid van van west tot oost vernietigen indien de
Amerikanen bereid zijn mee te werken. Het zal ons 400 of 500 vliegtuigen kosten, Maar het zal Duitsland de oorlog
kosten` De Duitse bewapeningsminister Albert Speer dacht niet anders. "Wanneer de luchtbombardementen met
de huidge hevigheid doorgaan, zullen we over een week of twaalf verlost zijn van een aantal vragen die ons nu nog be-
zighouden.

Maandag de 22e november 1943, vandaag 70 jaar geleden, zou voor Berlijn een catastrofale dag worden. In de voor-
gaande maanden en weken waren de Britse bommenwerpers alleen bij helder weer verschenen en omdat die dag
de hemel boven Berlijn sterk bewolkt was hield geen mens rekening met een aanval. "Na, heute werden sie wohl nicht
kommen" schreef Jacob Konika in zijn dagboek. "Das Wetter is so schlecht, da werden wir Ruhe haben." Zijn vrouw
ging tegen de avond met een vriendin naar de bioscoop en hij zelf nodigde een zakenpartner uit voor etentje in Charlot-
tenburg. Alle blikken gingen van tijd naar de klok. "Wenn sie um halb acht nicht kommen, dann kommen sie heute
nicht mehr" meende de kelner.Hij was nog niet uitgesproken of de sirenes lieten zich al horen. Toch hield men slechts
rekening met een zogenaamde "Störangriff". Konika was gewoon om bij alarm op zijn gemak naar huis te gaan, maar
door het slechte weer zocht hij deze keer bescherming in de Flakbunker nabij de Zoo. (1)

Tegen een uur of acht moet de aanval begonnen zijn. We beschikken over ettelijke dagboekverslagen waarin de ver-
schrikkingen van die dag zijn vastgelegd. Ursula von Kardorff schreef: "Wij allen dachten dat dit het einde was." Hans-
Georg von Studnitz: "Het is onbeschrijflijk wat we hebben meegemaakt. Wij hebben de ondergang van de wereld
meegemaakt." De aanval van de 22e november volgde op die van de 19e november en was volgens de Britten "the most
effective raid by the RAF on Berlin." Toen de Berlijners uit hun bunkers en schuilholen kropen leek de eens zo glorie-
rijke stad Berlijn op de krater van een werkende vulkaan met de desolaatheid van een maanlandschap. Van alle Duitse
steden had Berlijn het het hardst te verduren. Berlijn was de hartslag van Duitsland en die diende op te houden te
kloppen. De brede allees waar Hitler zijn troepen in rotten van twaalf had laten paraderen, waren opengereten straten
waar schichtige burgers van portiek naar portiek renden en liepen de kans verpletterd te worden onder instortende
gevels. Water gutste uit reusachtige bomkraters, vlammen uit lekkende gasleidingen, ontwortelde bomen, smeulen-
de ruïnes, kadavers van paarden die op straat met hak- en kapmessen haastig uitgebeend werden. Voltreffers op
een kerkhof slingerde uit enkele pas gedolven graven hele lijken en afgereten ledematen de bomen in. In de Spree zwom-
men krokodillen die uit de totaal vernielde Zoo ontsnapt waren, elders nam men gifslangen waar. Buitenlandse dwangar-
beiders konden hun leedvermaak moeilijk verbergen als ze het gesmolten asfalt en de kromgebogen lantaarnpalen zagen.
Uitgebrande wagons, vrachtauto’s en bussen blokkeerden de straten. De toevoer van gas, stroom en water was vaak af-
gesloten en de telefoonverbindingen verbroken.

Eens had Hitler beloofd: "Geef me tien jaar en jullie zullen Duitsland niet meer herkennen." Dat bleek te kloppen. De
Führer, door God gezonden niet om Duitsland te redden maar zoals nu bleek, om het te vernietigen. Men ging zich
afvragen of hij toch niet de geniale veldheer was waarvoor zij hem hielden. Dat kwam wel wat aan de late kant. De voor-
gaande jaren had de propaganda met juichende fanfares de voor het Duitse volk angstverdrijvende Siegesmeldungen
an alle Fronten aangekondigd. Nu waren het de sirenes die de Duitsers dag en nacht naar de schuilkelders joegen. Waar
ze niet zelden reddeloos onder het puin bedolven werden. Het Duizendjarig Rijk was na het eerste decennium al in staat
van ontbinding. In plaats van de beloofde gouden bergen keek men tegen bergen van miljoenen tonnen puin aan en in
de volgende anderhalf jaar zou de verwoesting apocalyptische vormen aannemen. (2)

De stad hing nog vol hoogdravende leuzen, Goebbels’ propagandistische strohalmpjes. Maar in die tijd was geen stro-
halm te dun om niet aan vast te klampen en het had meer weg van stervenskreten dan van een reveil. Alleen bij volle
maan, wanneer de aanvallen werden onderbroken, konden de Berlijners een paar nachten rustig gaan slapen.

De waarschuwing "Wer plündert oder stiehlt wird erschossen" werd voortdurend omgeroepen. Dat overkwam ook de-
gene die uitriep: "Wann wird denn diese Schweinerei enden?" "We leven vandaag, een klein beetje morgen, maar
overmorgen bestaat al niet meer", kwam in een dagboek te staan. Begin 1945 werden de Russiche Yaks in het lucht-
ruim boven Berlijn weinig in de weg gelegd als ze pamfletten over daken en straten lieten dwarrelen, met een boodschap
in twee talen, "Proschaj Moskwa, dalój Gitlera! Lebe wohl Moskau, nieder mit Hitler!" kregen de Berlijners een voor-
proefje op wat hen enkele maanden later te wachten stond. Want Berlijns lange doodsstrijd zou tot mei 1945 duren.

De nazi’s benoemden het Derde Rijk als de bakermat van de Nieuwe Mens. Die diende van zuiver arische bloede te zijn,
onbaatzuchtig in zijn bijdrage aan het algemeen belang en mateloos in de strijd tegen de joods-bolsjewistische misda-
digersbenden. Nadat men met de guillotine en de galg deze Übermensch gemodificeerd had tot de homo Germanicus,
bleek die tot heel wat in staat. Het Derde Rijk baarde monsters en niemand heeft dat treffender beschreven dan Paul
Celan: "Der Tod ist ein Meister aus Deutschland." Want naast de beslommeringen die een tweefrontenoorlog met zich
meebracht, het dag en nacht blussen van honderden brandhaarden, het ruimen van miljoenen tonnen puin en het in
de hand houden van miljoenen dwangarbeiders,zag men kans vele miljoenen mensen bijeen te drijven, weg te voeren,
in de gaskamers te vermoorden en hun stoffelijke resten door de schoorstenen van de crematoria te jagen. "Durchs
Tor hinein, durchs Kamin heraus" luidde de opdracht waarmee de moordenaars hun macabere taken uitvoerden.

De propaganda op de radio blèrde: "Ach, wie schön ist doch die Welt, wenn man zusammenhält." Maar de Goudfazan-
ten, dat waren de partijbonzen, grepen elke kans aan om Berlijn zo onopgemerkt mogelijk te ontvluchten. Het schrik-
beeld van de Rus die zijn paard in de Spree laat drinken en van Russische gaarkeukens op de Kurfürstendamm was
hen te machtig. "Die Ratten verlassen das sinkende Schiff", riepen de achterblijvers hen na. Wijzend naar de puinho-
pen noemden de Berlijners hun stad "die Stadt der Warenhäuser, hier war’n Haus und da war’n Haus." Een Berlijner
met galgenhumor die een zwerm spreeuwen stond na te kijken, riep uit: "Tatsächlich,wir haben wohl die Luftherrschaft
wiedergewonnen." Boven de ingang van een provisorische schuilkelder hing een bordje: "Alleen wekken bij oorlogsein-
de en loonbetaling." Zo ook de cynische grap dat de RAF hooi ging afwerpen voor de ezels die nog in de eindzege
geloofden.

Tussen de kinderschommels bungelden vermeende deserteurs aan bomen, straatlantaarns en haastig opgestelde
galgen met op hun borst de tekst: "Wie niet in ere wil strijden, moet in schande sterven." Kranten waren geslonken
tot één pagina, voedselrantsoenen teruggebracht tot wat de Berlijners noemden "Himmelfahrtrationen" (3) en nog
werd gemaand: "Wer mehr isst, als ihm zusteht, verrät den Soldaten an der Front."

Exact 2070 dagen, langer dan in enig andere Europese stad, duurde in Berlijn de Tweede Wereldoorlog. Vanaf het eer-
ste luchtalarm op de avond van de eerste september 1939 tot aan de onvoorwaardelijke capitulatie op de morgen van de
2e mei 1945. In de grootste Duitse stad werd de oorlog beraamd en op de belangrijkste punten voorbereid. En ondanks
de zware verwoestingen in de rest van het land was de oorlog pas ten einde toen de hoofdstad door de Russen werd
ingenomen.

In naakte cijfers zijn de gevolgen voor Berlijn goed bekend. Bijna een kwart miljoen Berlijners vielen aan het front of zijn
spoorloos verdwenen. Ongeveer 20.000 Berlijnse burgers, overwegend vrouwen, kinderen en oude mannan, stierven door
de geallieerde bombardementen en minstens even zovelen vielen bij de strijd met de binnenvallende Russen. Reeds eer-
der waren 50.000 Berlijnse joden de nazistische rassenwaan ten offer gevallen. voor het grootste deel in de oosteurope-
se kampen. Anderhalf miljoen burgers hadden de stad verlaten om de in de provoincie een veilig heenkomen te zoeken.
Toen het massale geweld in mei 1945 eindigde. telde Berlijn nog maar 2/3 deel van de oorspronkelijkke bevolkong van
1939. De hoogte van de materiële schade laat zich moeilijk schatten. 80 Miljoen kubieke meter puin lag alom verspreid.
556.500 woningen waren vernield of niet meer te herstellen - meer dan een derde van het totale woonruimte. In het cen-
trum was 70 procent van alle gebouwen niet meer te benutten.

-------------------------------------------------------------------

Noten:
(1) Berlijn stond op de Britse hitlijst en weldra ook bij de Amerikanen op de eerste plaats. Als centrum van industrie
en verkeer was de Rijkshoofdstad een legitiem militair doel. Bijna 10% van de Duitse arbeiders hadden hier hun werk-
plaats en leverden 14% van de gezamenlijke productie. De meeste electromotoren voor onderzeeërs werden hier ge-
bouwd, 95% van de radio-apparatuur kwam uit Berlijn en 60% van de kabels. Tweederde van de torpedo's kwamen
uit Berlijn. De helft van de vliegtuigmotoren kwam uit Berlijn en een kwart van de motoren voor de tanks. Berlijn was
verder een belangrijk verkeersknooppunt. Al vanaf de keizertijd het draaipunt van het spoorwegennet. De verzorging
voor het Oostfront met materiaal en manschappen verliep grotendeels via Berlijn.

(2) De 18e februari 1943 twee weken na de capitulatie in Stalingrad, hield Joseph Goebbels zijn beroemde rede in het
Berlijnse Sportpalast waar zijn vele duizenden toehoorders van enthousiasme bijna tot aan het dak sprongen bij hun
massale "JA" op de vraag van Goebbels: "Wollt ihr den totalen Krieg?"
Sindsdien circuleerde in het Ruhrgebied het navolgende spotversje:
"Lieber Tommy, fliege weiter,
wir sind die Ruhrarbeiter.
Fliege weiter nach Berlin,
die haben alle "JA" geschrieen."

(3) Met weemoed dacht men terug aan de dagen van overvloed nog maar drie jaar geleden. In de tweede helft van 1940
toen de leus "Keiner soll hungern und frieren" in daden werd omgezet. Overal in Europa rolden goederentreinen en
vrachtauto’s richting Duitsland, elk uur van de dag en zeven dagen per week, volgestouwd met alles waaraan in Duits-
land.behoefte bestond. Bedoeld als moraalverhogende pepmiddelen.."Wenn Europa Hunger leidet, werden die Deut-
schen die letzten sein die darunter leiden" liet Hitler weten. Officieren en soldaten die met verlof naar huis kwamen waren
beladen met kisten en koffers gevuld met mooie dingen die hun vrouwen en vriendinnen nog nooit gezien hadden. Poets-
vrouwen en fabrieksmeisjes droegen opeens de zijden kousen van de Boulevard Haussmann. Officiersvrouwen liepen in
;s winters in enkellange jassen van sabelbont. Berlijn geurde, want met de zijden stoffen brachten de mannen ook Franse
parfums en dure toiletzeep mee. Berlijnse café’s waar men altijd het eenvoudigste bier en twijfelachtige likeuren had ge-
schonken, hadden opeens schappen vol met Armagnac, Martell en Courvoisier in de aanbieding en men serveerde dikke
schijven gerookte ham.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------


Bronnen
Jacob Konika:- "Berlins Untergang"
Sven Felix Kellerhoff - "Berlin im Krieg - eine Generation erinnert sich
idem - "Hitlers Berlin: Geschichte einer Hassliebe"
idem - "Als die Tage zu Nächten wurden"
Ursula von Kardorff - "Aufzeichnungen 1942-1945"
Ruth Andreas-Friedrich - "Berlin, ein Tagebuch 1938-1945"
idem - "Der Schattenmann,- Schauplatz Berlin"
Gisela Stange: "Der verdammte Krieg"
Theo Findahl - "Letzter Akt - Berlin 1939-1945"
Hans-Georg von Studnitz - "Als Berlin brannte"- Tagebuch der Jahre 1943-1945
Hans-Dieter Schäfer - "Berlin im Zweiten Weltkrieg"

_________________
Voorheen Sauerkraut (gaat door met vissen)


vr nov 22, 2013 12:37 pm
Profiel
Leo

Geregistreerd:
zo apr 04, 2004 9:07 am
Berichten: 1219
Woonplaats: B 3000 LEUVEN
Bericht Re: 22-11-1943: "the most effective raid by the RAF on Berl
Bedankt voor het onder ogen brengen kniébolo. Een detail in de geschiedenis, een mensonwaardige ramp voor zij die het beleefden.
Men moet noodgedwongen beide kanten bekijken.

_________________
Oorlog is de verderzetting van de politiek maar met andere middelen (Clausewitz ).

Voorheen: NIGHTWALKER


vr nov 22, 2013 6:33 pm
Profiel WWW
reinaart

Geregistreerd:
ma okt 11, 2010 1:27 pm
Berichten: 513
Bericht Re: 22-11-1943: "the most effective raid by the RAF on Berl
Bedankt Ben, ik heb veel bewondering voor je essays zowel inhoudelijk als qua stijl.

Groet,

Arjan


di nov 26, 2013 10:24 am
Profiel
Avatar gebruiker
Drentse Gerrit

Geregistreerd:
vr jul 26, 2013 2:06 pm
Berichten: 183
Woonplaats: Assen
Bericht Re: 22-11-1943: "the most effective raid by the RAF on Berl
Weer machtig mooi beschreven!
Bedankt voor plaatsen.

_________________
Zij waren jong, hielden van het leven,
zij hebben het geriskeerd, zij hebben het gegeven,
opdat het uwe mooi zal zijn.

Andre Boude, para operatie Amherst


di nov 26, 2013 7:37 pm
Profiel
Eisbein

Geregistreerd:
za nov 26, 2011 11:05 am
Berichten: 277
Bericht Re: 22-11-1943: "the most effective raid by the RAF on Berl
Goed beschouwd is het artikel een ode aan de Berlijnse burgerbevolking.

Hun uithoudingsvermogen, aanpassing, discipline en verwachting in een betere toekomst is zonder weerga.

In de reglementen van 1929 stond, wist men, nog niets van een luchtoorlog specifiek gericht op de vernietiging van mensen, non-combattanten.

Commander of Bomber Command, Air Marshall Arthur Harris bedacht een uitmoordplan tegen burgers en bracht dit ook in praktijk met “Area Bombing” en legaliseerde daarmee de Duitse luchtaanvallen op Coventry etc..

Winston Churchill ondersteunde hem in 1951 volledig en zei o.a. “We need to make the enemy burn and bleed in every way”.

Harris kreeg met zijn systeem van zijn eigen landslui de nickname “Bomber Harris” later “The Butcher”.

De korte termijn verwachtingen van Harris en Speer zoals genoemd in het artikel kwamen totaal niet uit, maar Harris ging door onder het motto “Vernietig maar alles, er zit altijd wel iets industrieels tussen, de rest heeft pech gehad.”

In 1945 begreep Churchill ten lange leste de politieke en economische impact hiervan, verbood het, maar de afslachting van Duitse burgers ging tot de laatste dag door.

Er waren uiteraard allerlei uitvluchten, redenaties, om dit geweld tegen burgers een legitiem karakter te geven.

Maar het blijven burgers ook al leven zij in het land van de vijand.

Oorlog was in die tijd toch specifiek een geschil tussen twee Staten met daarvoor de officiële combattanten die het geschil moesten slechten.

Luchtafweergeschut contra bommenwerpers is een normaal geoorloofde oorlogssituatie.

Maar bommenwerpers, van welk land dan ook, die klakkeloos binnen vooraf aangegeven punten, hun dodelijke last op burgers afwerpen begaan een oorlogsmisdaad.

Stond niet in de Reglementen van 1929 en ook nu niet in die van 1949 en doet men normaal ook niet vanuit menselijkheid.


Deze ontboezeming is geen pro of contra tegen enig land of systeem maar tegen mensen die vanuit hun positie ontaarden in moordenaars op afstand en tegen die mensen die dit een logisch feit vinden, zelfs tevreden zijn met het resultaat.

Gedenk in uw gebeden, als u nog steeds gelovig bent, de kinderen, vrouwen, mannen, gevangenen, buitenlandse dwangarbeiders die omkwamen in deze schizofrene terreur door vrienden.


zo dec 01, 2013 1:08 pm
Profiel
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 5 berichten ] 


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar:  
Alle rechten voorbehouden © STIWOT 2000-2012. Privacyverklaring, cookies en disclaimer.

Powered by phpBB © phpBB Group