Het is nu ma jan 22, 2018 4:29 pm




Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 3 berichten ] 
30 november 1941: een Blitzkrieg te ver 
Auteur Bericht
Avatar gebruiker
kniébolo

Geregistreerd:
wo jan 02, 2013 3:51 pm
Berichten: 521
Bericht 30 november 1941: een Blitzkrieg te ver
Het stond er niet goed voor toen Stalin in de morgen van de 30e november 1941 op generaal Zjoekov zat te wachten.
Stalin had wat goed te maken. Zijn aan misdadigheid grenzende nalatigheid van enkele maanden eerder had ertoe ge-
leid dat de aanvalsspitsen van de Duitse Wehrmachr inmiddels voor de poorten van Moskou stonden.Sinds Hitler en
Dietrich categorisch verklaard hadden dat de strijd beslist was (1), was in Moskou de bedrukte stemming omgeslagen
in paniek. In deze stemming gaf Stalin al in oktober het bevel om de regering achthonderd kilometer naar het oosten
verplaatsen, en wel naar Koebitsjev. Dat gold ook voor buitenlandse ambassades, archieven en kunstschatten. De be-
volking begon massaal te evacueren, degenen die bleven gingen naarstig op zoek naar een Russisch-Duits woorden-
boek. Het gebalsemde lichaam van Lenin werd met een treinwagon die extra gekoeld was en voorzien van speciale
schokbrekers, overgebracht naar het verre Tyumen. Stalin zelf wilde voorlopig nog in Moskou blijven.

Een dag eerder had Stalin generaal Zjoekov de opdacht gegeven om een plan voor een tegenaanval op te stellen. En nu,
vandaag is dat 72 jaar geleden, gingen Zjoekov en zijn stafchef generaal Belov op weg naar de ondergrondse bunker
in het Kremlin. Aangekomen in Stalins hel verlichte kantoor schrok Below van de aanblik die Stalin bood. Hij had hem
in 1933 voor het laatst gezien. Nu stond Below voor een geheel andere man, - een kleine man met een vermoeid en af-
getobt gezicht en een onzekere stem. In acht jaar was hij minstens twintig jaar ouder geworden.

Terwijl Zjoekov zijn plannen uiteenzette bleef Stalin zwijgen, lurkte aan zijn pijp en plukte aan zijn snor. Dat was ge-
woonlijk een teken van instemming. Officieel was Stalin nog steeds opperbevelhebber, maar geleidelijk aan was de
doornenkroon in militaire zaken naar de generaals overgegaan. "Moskou blijft staan", deze woorden riep Stalin ten
afscheid toen de twee generaals vertrokken. Stalin zinspeelde daarmee op een uitspraak die de Russische monnik
Filofej enkele eeuwen geleden had gedaan. Die noemde Moskou het andere Rome en waar Rome zelf al tweemaal ge-
vallen was, dat van Petrus en het Byzantijnse Rome, zou dat met Moskou geen derde keer gebeuren. (2)

Ongeveer op dat zelfde moment noteerde Franz Halder van de Duitse Generale Staf, dat de Russen geen verse krach-
ten meer ter beschikking hadden en zijn chef, Walther von Brauchitsch, deed er nog een schepje bovenop. Hij meende
dat het Rode Leger definitief aan het eind van zijn krachten was. Beiden zouden zich deerlijk vergissen. Want Zjoekov
bepaalde het begin van het Russische tegenoffensief al voor het eind van de eerste week van december. De Duitsers
mochten niet de kans krijgen om zich voor Moskou in te graven, zoals ze bij Leningrad hadden gedaan. Zonder dat de
Duitsers er iets van wisten had de Stavka, het Russische Defensie Comité, rond Moskou 58 divisies ter beschikking ge-
kregen. Een deel had sinds oktober de opdracht om bij Moskou tot de laatste man stand te houden.

De laatste vier maanden waren voor de Russen een vrijwel door niets getemperde ramp geweest. Het leek erop dat zij nog
harder konden weglopen dan de Fransen in 1940. Toen de gehele zomer van 1941 de Duitse pantsers steeds verder op-
rukten, moest Josef Stalin zich beziggehouden met de vraag of hij aan zijn Oost-Siberische grens, waar een leger van
250 divisies gestationeerd was, een Japanse invasie kon verwachten. In Tokio zat de beste man van de Russische ge-
heime dienst. De Duitse journalist dr. Richard Sorge was correspondent van enkele Duitse kranten en onder de deknaam
Ramsay ook een van de meest succesvolle spionnen aller tijden. (3) Op 15 september 1941 liet hij zijn telegrafist Max
Klausen een bericht verzenden dat de loop van de geschiedenis mede zou bepalen. Dat bericht gaf Stalin de zekerheid
dat Japan besloten had af te zien van een Siberische invasie. Japan had de handen vol aan de oorlog in China en in de
toekomst zou men de Engelsen in Singapore, de Nederlanders in Indië en de Amerikanen in Pearl Harbor aanvallen.

Sorge’s bericht was zo overtuigend onderbouwd dat Stalin hem deze keer moest geloven. Overtuigd als hij was dat Hitler
het niet in zijn hoofd zou halen een tweefrontenoorlog te beginnen had hij in de lente van 1941 Sorge’s waarschuwingen
voor een Duitse invasie in de wind geslagen. (4) Nu aarzelde Stalin geen minuut. Binnen de kortste tijd waren de verplaat-
singsbevelen naar Oost-Siberië en Mantsjoerije onderweg. In Siberië bleef alleen het opleidingskader achter. Een geharde
en goed uitgeruste manschappen die in barre winterse omstandigheden in hun element waren en eerst bij Moskou en later
bij Stalingrad de ommekeer zou afdwingen, werd in allerijl vanuit het Verre Oosten naar Europa overgebracht waar ze ver-
sterkt werden met jeeps, geschut, vrachtauto’s, geweren en munitie uit de Amerikaanse leen- en pachtleverancies. Van
Detroit en Chicago liep één grote transportband naar Moermansk en Vladivostok. (5)

Maar in feite was Moskou al eerder gered en wel door Hitler zelf. Daarvoor moeten we een aantal maanden terug in de ge-
schiedenis.

Sinds midden juli pronkte een pochende Hitler op een wolk van onvoorstelbare successen, terwijl Stalin geconfronteerd
werd met de ene na de andere catastrofe. "De Voorzienigheid schenkt ons maar eens in de honderd jaar mannen als Fre-
derik de Grote en Bismarck", zo liet Hitler zijn gehoor weten. Hij zei er niet bij dat hij zichzelf als de volgende in dat rijtje
plaatste, maar hij bedoelde het wel. Eerder had hij aan zijn secretaresse verteld: "Verglichen mit den gebildeten intellek-
tuellen Frauen war meine Mutter ganz gewiss eine kleine Frau. Aber sie hat dem Deutschen Volk einen grossen Sohn
geschenkt." Hij geneerde zich bijna om het te zeggen, maar Napoleon moest toch maar een stomme dilettant zijn ge-
weest. (6) In alle eerlijkheid moet worden gezegd dat hij op dat moment wel een beetje recht van spreken had als men zag
waarmee hij voor de dag kon komen. Het had er alle schijn van dat de Russische beer op zijn laatste benen liep. Op dat
tijdstip vroeg men zich af hoe lang het nog zou duren eer Hitler van horizon tot horizon zou regeren en met Mussolini
en Hirohito alleen nog de maan te verdelen had. Voordat hij glazig ging kijken alleen bij het horen van zijn naam, kwam
Hitler nog een keer met Napoleon op de proppen: "Wij hebben het noodlot overwonnen dat iemand anders 130 jaar gele-
den de nek gebroken heeft."

Na de val van Smolensk was er geen generaal, geen officier, geen man te vinden die twijfels had over het volgende doelwit.
Moskou natuurlijk. Alle wegen leiden naar Moskou, zo zegt de Rus. Maar medio juli bepaalde Hitler opeens dat de roofrou-
tes naar de Oekraïnse graanschuren en de Krim moesten voeren. Oorlog was te duur om aan nutteloze plaatsen als Mos-
kou te verspillen. Moskou was nog maar een "geografisch begrip" en de term Lebensraum werd ingevuld met kolen, graan,
olie en andere onontbeerlijke bodemschatten die daar voor het grijpen lagen.Het moest snel gebeuren, hij moest het erts
en de kolen van het Donetzbekken, zodat de bevoorrading verzekerd was. En de Krim moest de Riviera van het Derde Rijk
worden. En voor de verdere toekomst dacht hij ook al aan de Kaukasus. “Daar hoef je maar een schop in de grond te ste-
ken en de olie spuit omhoog”, zo wist hij te vertellen.

"Val aan en geef mij Kiev en de Krim" luidde zijn dagorder. De generaals konden hun oren niet geloven en stonden stijf van
schrik toen ze dat hoorden, de monocles vielen uit hun ogen. Als Hitler inderdaad Clausewitz, de leermeester van de Prui-
sische generale staf, had gelezen zoals hij beweerde,dan had hij kunnen weten dat strategie ten doel heeft de militaire
kracht van de tegenstander te vernietigen. Maar toch niet om rogge, eieren, boter, kolen en olie? Dat was het concept van
een kolonisator, niet van een strateeg. De generaals rebelleerden vanwege dit vergrijp tegen de fundamentele strategische
regels. De inname van Moskou, Ruslands politieke middelpunt, het kloppend hart met zijn verbindings- en industriecentra,
was van essentieel belang. Een belezen generaal verwees naar Poesjkin die schreef dat Nowgorod de vader, Kiev de moe-
der, Moskou het hart en Petersburg het hoofd van het Russische Rijk is. "Wanneer we hoofd en hart hebben, mein Führer,
dan hebben we ook de vader en de moeder. Der Fall Moskaus wird kriegsentscheidende Wirkung haben, mein Führer.
Men kan Rusland niet veroveren, men moet het van binnenuit vernietigen", zo besloot hij. Dat was een behoorlijk scherp-
zinnige analyse maar Hitler zette de hakken in het zand. Hij had geen behoefte aan aardrijkskundeles. In minder fraai ge-
stilleerde volzinnen kregen de generaals, "Monokel-Fritzen met smalspoorhersens" noemde hij ze, te horen dat ze geen
pepernoot begrepen van Kriegswirtschaft. Het vereiste veel takt hem te bewegen een plan aan te nemen dat afweek van het
zijne. Die eigenschap bezaten de meeste van zijn generaals niet. "Der Führer ist unbelehrbar und beratungsresistent. Der
liebe Gott weiss alles, aber der Führer weiss alles besser", zo werd er buiten zijn gehoor gezegd. Als er weer eens gene-
raals in ongekuiste taal werden afgebekt zeiden de adjudanten onder elkaar: "dat is de Führer die zijn generaals iets mede-
deelt, ganz vertraulich." De ene keer vloekend en scheldend, de andere keer met manipulerende charme zettte Hitler toch
zijn wil door en het mag niet als een gewaagde hypothese worden beschouwd om te veronderstellen dat hij daarmee Mos-
kou redde.

Kostbare weken gingen verloren, een verzuim dat voor het verdere verloop van de oorlog grote gevolgen zou hebben. Was
de opmars naar Moskou in september voortgezet, dan was Moskou bijna zeker in Duitse handen gevallen. Het Europese
deel van Rusland was dan afgesneden van zijn Aziatische hulpbronnen. In dat geval was ook de inname van belangrijke
economische centra als Leningrad en Donetsk geen onoverkomelijke opgave geweest. Toen de Führer weken later einde-
lijk een belissing nam en onder de naam Tyfun een halfslachtige aanval op Moskou inzette, was het te laat. In de herfst
van 1941 vorderde de opmars steeds langzamer. De rasputitsa, de herfstperiode van modder en slijk die de wegen onbe-
gaanbaar maakt, zette vroeger in dan andere jaren. De klimatologische omstandigheden begonnen hun tol te eisen. De
Duitse soldaat raakte uitgeput. Voertuigen en wapenmateriaal raakten versleten. De Russen had hun verdediging aanzien-
lijk kunnen versterken. Ook het weer was omgeslagen, het barre klimaat werd de Wehrmacht te machtig.

Teruggekeerd in Parijs had Napoleon klagend uitgeroepen::"Negen maanden winter, drie maanden geen zomer en het ca-
naille noemt dat Vaderland." Na Napoleon was Hitler de tweede die zou ondervinden hoe koud het in Rusland kan zijn,


Noten:

(1) viewtopic.php?f=46&t=14965

(2) Stalin moet in zijn jeugdjaren, toen hij als Josip Dzjoegashvili student was aan het priesterseminarie van
Tiflis (nu Tblisi), van Filofej's uitspraak hebben gehoord.

(3) Sorge was van 1939 tot 1941 correspondent van de Frankfurter Zeitung en de Berliner Börsenkurier in Japan. Door
zijn nauwe contacten met de Duitse ambassadeur in Tokio, Japanse regeringskringen en het leger was hij goed geïn-
formeerd over de Duitse en Japanse plannen. Hij heeft altijd de volledige informatie aan Moskou doorgegeven.

(4) Eind Oktober 1941 werd Sorge gearresteerd en hij werd ter dood veroordeeld. Hij zelf en ook de Japanners namen
aan dat de Russen hem zouden ruilen voor een Japanse agent. Maar Sorge was een belangrijke getuige inzake Stalins
nalatigheid voorafgaande aan de invasie van juni 1941. Stalin liet hem stikken en stuurde Sorge's Russiche vrouw naar
de Goelag waar zij stierf. De Japanners hebben Sorge op de zevenentwintigste herdenkingsdag van de Russische revo-
lutie, 7 november 1944, opgehangen. Nadien hebben nog jaren lang geruchten de ronde gedaan dat hij nog in leven
zou zijn

(5) We moeten bedenken dat een hoeveelheid materiaal evenredig aan een tiende van de sovjet-productie ten koste van
grote menselijke verliezen en scheepstonnage naar Rusland werd gestuurd door Engeland en Amerika. De meeste kon-
vooien gingen naar Moermansk, een havenstad die door Hitlers stokkende legers niet kon worden ingenomen. De
Russen hebben na de oorlog het belang hiervan lange tijd ontkend. Wel hebben ze tot in de tachtiger jaren de leningen
correct afgelost. Nikita Sergejevitsj Chroesjtsjov heeft ooit toegegeven dat hij Stalin had horen zeggen dat de geallieerde
steun voor het Rode Leger onmisbaar is geweest.

zie ook:
viewtopic.php?f=1&t=5406&p=60325&hilit=kilo+vlees+in+blik#p60325
http://whatreallyhappened.com/WRHARTICL ... /lend.html

(6) Een vergelijking met Napoleon is hier op zijn plaats. In 1812 had Napoleon voor zijn mars van 950 km van Njemen
naar Moskou 84 dagen nodig. De Duitsers stonden na 84 dagen, dat was op 14 september 1941, nog 300 km van
Moskou.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Paul Carell - "Unternehmen Barbarossa"- Der Marsch nach Rußland
Richard Overy -: "Russlands Krieg"
Memoirs of Marshal G. Zhukov
Vasili Grossmann:- "Een schrijver in oorlog"
Michael Burleigh: - "Het Derde Rijk"
Ryszart Kapuscinski:- "Imperium"
Sönke Neitzel: "Abgehört"
Nicolaus von Below - "Als Hitlers Adjutant"

_________________
Voorheen Sauerkraut (gaat door met vissen)


za nov 30, 2013 4:54 pm
Profiel
Leo

Geregistreerd:
zo apr 04, 2004 9:07 am
Berichten: 1219
Woonplaats: B 3000 LEUVEN
Bericht Re: 30 november 1941: een Blitzkrieg te ver
Historisch juist en niets aan toe te voegen kniébolo. Met dank.

_________________
Oorlog is de verderzetting van de politiek maar met andere middelen (Clausewitz ).

Voorheen: NIGHTWALKER


za nov 30, 2013 6:44 pm
Profiel WWW
Avatar gebruiker
kniébolo

Geregistreerd:
wo jan 02, 2013 3:51 pm
Berichten: 521
Bericht Re: 30 november 1941: een Blitzkrieg te ver
Ik zal de plank best wel eens misslaan en dan verneem ik dat graag.

_________________
Voorheen Sauerkraut (gaat door met vissen)


zo dec 01, 2013 9:26 pm
Profiel
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 3 berichten ] 


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 2 gasten


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar:  
Alle rechten voorbehouden © STIWOT 2000-2012. Privacyverklaring, cookies en disclaimer.

Powered by phpBB © phpBB Group