Het is nu vr nov 16, 2018 5:51 pm




Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 14 berichten ] 
Russen van Assen. 
Auteur Bericht
Eisbein

Geregistreerd:
za nov 26, 2011 11:05 am
Berichten: 277
Bericht Russen van Assen.
Op 4 mei 2014 werd op TV een documentaire uitgezonden over enige Russen in Duitse dienst die in Assen ingekwartierd waren.
In 1945 door de militaire politie van de Sovjet-Unie persoonlijk opgehaald en op transport gezet naar Rusland.
Het is mij bekend dat de geallieerden een afspraak met Stalin hadden om alle Sovjet militairen en burgers die boven de Oder-Neissegrens hadden gewoond weer terug te sturen.
Het bloedbad na de overdracht o.a. bij het Oostenrijkse Spital am Drau-dal zijn bekend.
Het lijkt mij echter vreemd dat de commandant van de toenmalige aanwezige Canadese troepen in Nederland toestemming zou hebben gegeven aan de NKWD om naar Nederland te komen voor een round/up.
Nog afgezien van het Nederlandse Militair Gezag.

Iemand met meer info.


di mei 06, 2014 2:05 pm
Profiel
jw1985

Geregistreerd:
ma nov 28, 2011 9:35 pm
Berichten: 303
Bericht Re: Russen van Assen.
Wellicht in dit boek: De repatriëring van Sovjetonderdanen uit Nederland, 1944-1956. Mythe en waarheid door Feiko H. Postma.

Bureau Evacuerings- en Repatriëringszaken (BERZ) was verantwoordelijk voor deze uitzetting/repatriëring.

_________________
Never think that war, no matter how necessary, no matter how justified, is not a crime.

Ernest Hemingway


di aug 05, 2014 10:19 pm
Profiel
Eisbein

Geregistreerd:
za nov 26, 2011 11:05 am
Berichten: 277
Bericht Re: Russen van Assen.
JW1985

Bedankt voor het praktisch verhelderend antwoord.
Het genoemde boek heb ik per omgaand meteen kunnen bestellen.


wo aug 06, 2014 3:32 pm
Profiel
Eisbein

Geregistreerd:
za nov 26, 2011 11:05 am
Berichten: 277
Bericht Re: Russen van Assen.
Kort vervolg op “Russen in Assen”.

De op TV vertoonde documentaire ging in hoofdzaak over enige krijgsgevangenen uit de Sovjet-Unie die als dwangarbeiders te werk gesteld waren in Nederland en de zoektocht naar hun verwanten. Dus anders dan de stof behandeld in het boek “De repatriëring van Sovjetonderdanen uit Nederland 1944-1956. Mythe en Waarheid.” En dat is een pittige belevenis geweest voor een ieder die in negatieve of positieve zin daar bij betrokken was.
De uitgever “De Bataafsche Leeuw” had het boek niet meer in haar fonds en werd het zoeken op internet waar vier stuks aangeboden werden. Die werden, zo bleek, spoedig verkocht.
Dat is dan ook de reden van dit kort stukje waarbij, om tikwerk te besparen, soms enige alinea’s uit dat boek, als citaten door mij gebruikt worden. De auteur Feiko Posthuma zal daarover niet ontstemd zijn, zo neem ik in vol vertrouwen aan.

Na ontvangst van het boek, zeer goed verzorgd en met een uitstekende kwaliteit papier, bleek het een doorwrocht boek te zijn dat men niet eventjes uitleest en terzijde legt. Is dan ook een doctoraalscriptie. Het uitgebreide notenapparaat gaf mij aanleiding tot verder speuren naar ter zake doende documenten.
In de tijd dat deze bizarre geschiedenis zich afspeelt was ik niet in Nederland en is mij dan ook alles wat ik las ontgaan. Een oudere broer, net bevrijd uit een kamp in Oostenrijk, kwam pas eind 1947 weer thuis. Nu begrijp ik dat hij ook wisselgeld was voor de Russen.

Het algemene begrip “Russen” is qua samenstelling en volksaard van de diverse etnische groepen ook nogal misleidend. We kennen dan wel de opstand op Texel door de Georgiërs, het 822e bataljon, en het dramatische einde daarvan, maar dat was niet het enige volk dat door het dictatoriaal communistisch systeem in de revolutiejaren na WO1 gedwongen werd zich op bloedige wijze te voegen in het Sovjet systeem.
En deze dwang en ook de andere ondervonden onrechtvaardigheden was voor de voorheen trotse vrije mensen meestal de aanleiding waarom zij zich na gevangennamen tijdens Operatie Barbarossa bij de Duitsers aansloten. Dit volgens de redenatie de “Vijand van mijn vijand is mijn (tijdelijke) vriend.
Ja ik weet dat het hoge sterftecijfer, tot zelfs 80%, kannibalisme kwam voor, in het eerste begin van de zeer grote krijgsgevangenkampen ook een stevig motief was om te overleven, dus overlopen. Voer voor psychologen om andere drijfveren in dergelijke situaties te doorgronden.

Dat drong nog niet tot mij door toen ik hen dagelijks in 1942 in colonne zag lopen, dus niet marcheren, van de slaapschool naar de eet/verblijfschool. Voor de omstanders die op de trottoirs deze schamele figuren zagen voortsjokken, met voorkomens gelijk zoals getoond op het UFA-Journaal, waren het militairen van een sinds kort bevriende geallieerde natie. Uit medelijden werden dan ook brokken brood (regeringskwaliteit), winterwortelen en koolraap in de massa gegooid. Gretige handen lieten het voedsel met een Hans Klok verdwijnsnelheid in de magen verdwijnen. De begeleidende Duitse soldaten van het type ‘magencompagnie’ deden geen moeite om dit te stoppen. Logisch, de grauwe massa was voorbestemd om ook kanonnenvoer te worden, nu in dienst van Duizendjarige Rijk.

Na korte tijd zagen wij hen dan ook weer lopen, nu marcherend met zware Duitse laarzen (Knobelbechern) aan, keurig gekleed in het bekende veldgrijs van de Wehrmacht met op de linkermouw een eigen embleem, maar zonder wapens. Er zat ook weer meer vlees op hun botten dus bijvoeding onzerzijds was niet nodig, beter gezegd werd hen niet meer gegund. Want het motto van onze jonge maar zeer stoute groep was, “De vrienden van onze vijand zijn onze vijand”. Wel hebben we ons, vanwege hun vermoedelijke dubbele moraal, afgevraagd of er voordeel te halen was uit een nadere kennismaking. Hun vertrek naar andere oorden voorkwam dat.

Uit de dissertatie van Posthuma blijkt dat tijdens de bliksemsnelle Duitse opmars in de Sovjet-Unie de Duitsers soms, vaak, als bevrijders van een gehaat systeem werden ontvangen. Spontane hulp op velerlei gebied werd door burgers en ook soldaten geboden, besturen van wagens, verzorgen van paarden, aardappelenschillen, wassen, schoonmaken, munitie dragen, enz., enz..
Ook de sinds oktober 1941 gewijzigde behandeling van de krijgsgevangenen, speciaal wat betreft de minimum te verstrekken hoeveelheid voedsel, zowel qua calorieën als voedingswaarde, op 2 december 1941 nogmaals verhoogt tot een niveau dat hoger lag dan de burgerbevolking van Vadertje Stalin ontving, deed de mannelijke bevolking inzien dat een vrijwillige aanmelding om mee te strijden met de Duitsers tegen Stalin, ten goed kon komen om weer de verloren zelfstandigheid te herkrijgen. En zo zien we dan op vrijwillige basis een veelvoud aan Slavische gezichten in Nederland verschijnen die nou niet bepaald voldeden aan het door de Duitsers zo gewenste Arische profiel.

Dat waren dan Wit-Russen, Wolga-Tartaren, Noord-Kaukasiërs, Bergkaukasiërs, Turkestanen ( bestaande uit de Turkotartaanse stammen, Oezbekistan, Turkmenistan,Tazjikistan, Kirgizië, Kazachstan ), Osseten, Armeniërs, Georgiërs, maar ook Balten. Dus Letten, Esten en Litouwers die in 1940 door de Sovjets overrompelt werden en tot Sovjet Staatsonderdanen verklaard.
In verschillende samenstelling werden deze volken georganiseerd in Ost-Truppen en Turktruppen die weer gesplitst werden in Ostbataillonen en Turkbataillonen. Na het einde van de oorlog treffen we ook nog aan “Ostarbeiterinnen”, Russische dwangarbeidsters die voor de Nederlandse overheid een apart probleem zouden vormen vanwege voorgenomen en al voltrokken huwelijken met Nederlanders. Huwelijken die door de Sovjet-Unie niet erkend werden.

Om bij Nederland te blijven lezen we dat het zwaartepunt van de Duitse verdediging zich vooral concentreerde langs de kust. In een later stadium bij het verschuiven van het front naar Nederland ook naar die gebieden. In al die gebieden werden de “Russen” naar tevredenheid ingezet.
Dit waren strijders, maar er bevonden zich in Nederland ook nog circa 1000 Azerbeidzjaanse dwangarbeiders gekleed in oude Nederlandse legeruniformen zonder ondergoed om munitie te sjouwen, schutterskuilen te graven, wegenaanleg, aarde wallen rond geschutsopstellingen aanleggen, etc., enz..

Bekend zijn de afspraken die tijdens de oorlog al op Jalta gemaakt zijn tussen de Grootmachten over het oplossen van de verspreiding van hun staatsonderdanen. En dat werd schijnbaar simpel opgelost, ieder land zou de vreemdelingen terugsturen naar het land van herkomst, meehelpen daaraan door de onderhavige landen was plicht. Dat moest dan wel middels een verdrag tussen elk van die landen en de Sovjet-Unie bekrachtigd zijn.
Men, dus Churchill en Roosevelt, dacht daarbij waarschijnlijk in een soort van naïviteit dat al deze, zeg maar displaced persons, weer graag naar hun vrije omgeving in een beschaafde Staat terug wilden keren.
Dat was dan wel het geval met de Engelse, Amerikanen, Fransen, Belgen, Nederlanders, enz., die in de door de Sovjet-Unie bezette landen, dus niet bevrijde landen, als krijgsgevangene of dwangarbeider verbleven.
Echter al de Sovjet onderdanen en de door Stalin als Sovjetburgers beschouwde inwoners van bezette landen die nog na de capitulatie van mei 1945 in het westen verbleven, hadden die drang naar huis niet.
Het klappen van de Sovjet zweep kenden zij maar al te goed.
Want Stalin had op 16 augustus 1941 het Stavka-bevel Nr. 270 uitgevaardigd, dat zegt dat iedere krijgsgevangene bij terugkeer doodgeschoten zou worden, het waren landverraders geweest.
En dat was, ondanks het heimwee en verlangen naar de familie, geen aanmoediging om vrijwillig naar Moedertje Rusland terug te gaan.

Engeland, Frankrijk en Amerika en in het begin ook Nederland kenden geen probleem met de afspraak van een vlotte terugzending. Dit gezien de grote aantallen krijgsgevangenen en dwangarbeiders van elk dier landen die in de macht van de Sovjets waren. Grote aantallen die echter niet in verhouding stonden tot de miljoenen Sovjet onderdanen verblijvend in het westen. Het wederkerigheid principe werd dan ook als een chantage middel door de Sovjets gebruikt.

De verschillende Nederlandse instellingen en instanties, die onderling nou niet bepaald op een goede samenwerking konden bogen kregen, gaandeweg de terugzendingen, zaken ter ore die niet met hun christelijke of humane opvattingen in overeenstemming waren.

Voor de Nederlandse autoriteiten was nu een probleem geboren. Gehoorzaamheid aan de geallieerde afspraken of gehoor geven aan het eigen geweten na de gerezen afschuw over het meer en meer bekend worden van onmenselijke zaken die in de Sovjet-Unie sinds de Russische revolutie door het Sovjetsysteem hadden plaatsgevonden.

[Edit Auke: citaat verwijderd wegens auteursrechtschending]

Het dictatoriaal optreden van de speciale Russische teams, ondanks dat het hoge militaire officieren waren toch vallend onder de NKWD, die als gevolg van het Jalta besluit in de betreffende landen gestationeerd werden, gaf ook grote verontrusting bij de overheid en de lagere eenheden zoals de politie.
Eerst met een hoofdkwartier in Parijs, toen Brussel, daarna Breda en als laatste Den Haag, traden zij op zoals de situatie zich voor deed diplomatiek of met grof geweld, daarbij ook geholpen door Nederlandse communisten.
De terug te zenden Sovjet onderdanen werden vooraf aan hun treintransport verzameld in speciale opvangkampen die bewaakt werden door Sovjet-kampbewakers. En die hadden hun slechte manieren mee genomen.

[Edit Auke: citaat verwijderd wegens auteursrechtschending]

Met in gedachte dat Nederland in 1945 en daarna weer een vrij land was, blijkt na lezing van het Posthuma boek, dat een andere heerschappij ons leven nog beheerste.
De regering zat nog in Londen en kwam pas in 1946 terug naar Nederland.
SHAEF had toen haar koffers gepakt.


ma sep 29, 2014 7:44 pm
Profiel
claus buryn

Geregistreerd:
do mei 29, 2014 4:03 pm
Berichten: 76
Bericht Re: Russen van Assen.
"Dat is dan ook de reden van dit kort stukje waarbij, om tikwerk te besparen, soms enige alinea’s uit dat boek, als citaten door mij gebruikt worden. De auteur Feiko Posthuma zal daarover niet ontstemd zijn, zo neem ik in vol vertrouwen aan."

Grachte heer Eisbein,

Of Feiko Posthuma onstemd is of niet weet ik niet.
Maar: het is een algemeen aanvaarde regel dat men niet meer citeert uit andermans werk dan 10 procent van het totaal van de eigen tekst. Uw citaten tellen 3,870 woorden terwijl uw eigen tekst daar ongeveer een derde van is. Dat is dus aanmerkelijk meer dan 10 procent. Wat lette u om de auteur om toestemming te vragen, die overigens Feiko Postma heet en die zo te twitteren valt?

Wat u een kort stukje noemt! Dit maal dus geen plagiaat, maar wel een vreemde manier van citeren.

Claus Buryn.


vr okt 03, 2014 5:43 pm
Profiel
Moderator
Avatar gebruiker
Jean

Geregistreerd:
vr jul 24, 2009 2:23 pm
Berichten: 1612
Woonplaats: Flanders Fields
Bericht Re: Russen van Assen.
Beste Claus,
Daar de schrijver en de naam van het boek duidelijk zijn vermeld zie ik daar geen probleem in. Over het inhoudelijke kan altijd gediscussieerd worden.

_________________
Ni dieu, ni maitre


vr okt 03, 2014 9:03 pm
Profiel
claus buryn

Geregistreerd:
do mei 29, 2014 4:03 pm
Berichten: 76
Bericht Re: Russen van Assen.
Beste Jean,

De heer Eisbein citeert dikwijls lange citaten uit boeken,
B.v. in de draad 'Herbert en Miep uit 'Het grote gebod' en in de draad 'Dilemma' uit 'Het verborgen front' (dat n.b. on line te lezen is).
Dat je daar als moderator geen probleem in ziet en in het vermelden van persoonsgegevens wel lijkt wat tegenstrijdig.
Copyright is ook bij de wet geregeld, de Auteurswet. De meeste boeken beginnen met: "Niets uit deze uitgave mag ...
Vooral als het boeken betreft die alom aanwezig zijn in bibliotheken of boeken die nog in de handel zijn lijken zulke ongewoon lange citaten mij geen goede zaak.

Bovendien wordt de discussie er niet door bevorderd, want met wie treed je in discussie, de schrijver van het stukje of de schrijver van het boek?

Als bijdrage tot de discussie wil ik opmerken dat J.B. Charles in zijn boek 'Volg het spoor terug' (1953; te lezen op de website dbln) ook uitvoerig bericht over een groep 'Russen' (Armeniers) in Nederland'.


vr okt 03, 2014 11:21 pm
Profiel
claus buryn

Geregistreerd:
do mei 29, 2014 4:03 pm
Berichten: 76
Bericht Re: Russen van Assen.
Geachte heer Eisbein,

Na lezing van het proefschrift van Dr. Feiko H. Postma uit 2003, indertijd uitvoerig besproken in o.a. ‘Het Historisch Nieuwsblad’, komt u met een stukje. Het is niet helemaal duidelijk waar u een samenvattting van de tekst geeft en waar het persoonlijke herinneringen betreft. Wel duidelijke persoonlijke herinneringen:

“Dat drong nog niet tot mij door toen ik hen dagelijks in 1942 in colonne zag lopen,”

en:

“In de tijd dat deze bizarre geschiedenis zich afspeelt was ik niet in Nederland en is mij dan ook alles wat ik las ontgaan.

De bizarre geschiedenis speelde zich af tussen december 1944 en oktober 1945 en tussen 1946 en 1951. Ik neem maar aan, dat u zich of in bevrijd gebied bevond, of in een Duits kamp.

Wat ik zo gauw niet kan volgen is de mededeling betreffende uw oudere broer:

“Een oudere broer, net bevrijd uit een kamp in Oostenrijk, kwam pas eind 1947 weer thuis. Nu begrijp ik dat hij ook wisselgeld was voor de Russen.”

Bevrijd uit een kamp in Oostenrijk? Mauthausen? – andere kampen in Oostenrijk zijn minder bekend.
Wisselgeld voor de Russen? Hoezo dat? Zat uw broer gevangen in de Sovjet Zone?
Werden Nederlandse gevangenen in Oostenrijk door de Sovjets uitgewisseld tegen ‘Russen’ in Nederland?

U concludeert uw stukje met de woorden:

“Met in gedachte dat Nederland in 1945 en daarna weer een vrij land was, blijkt na lezing van het Posthuma boek, dat een andere heerschappij ons leven nog beheerste.”

Dat lijkt mij toch wat overtrokken. Het leven van de bevrijde Nederlanders werd niet ‘beheerst door de Sovjets’, als dat is wat u bedoelt. Kennelijk kon u het als oud-Expogé man weer eens niet laten om er anti-communistisch slotje aan te breien.


za okt 04, 2014 8:17 am
Profiel
feiko postma

Geregistreerd:
wo dec 31, 2008 6:35 pm
Berichten: 1
Woonplaats: Maarssen
Bericht Re: Russen van Assen.
Geachte heer Eisbein,
Dank voor de complimenten aan mijn boek. Het is overigens geen doctoraalscriptie, maar een dissertatie! Ik had toch graag gezien dat u van tevoren contact met mij had opgenomen, want hele stukken tekst verschijnen zomaar op internet. In de huidige tijd moet het toch niet zo'n probleem zijn om even iemand te benaderen.
Het is niet mijn bedoeling om een rijk mens van de verkoopcijfers te worden, maar het zomaar lukraak plaatsen van hele stukken tekst vind ik buiten proportie. Ik stel voor dat u dit voortaan achterwege laat.
Met vriendelijke groet,
Feiko Postma (niet Posthuma)


zo okt 05, 2014 9:55 am
Profiel
Eisbein

Geregistreerd:
za nov 26, 2011 11:05 am
Berichten: 277
Bericht Re: Russen van Assen.
Zeer geachte heer Postma.

Uw reactie had ik al verwacht nadat u getipt bent door een Stiwot forumlid.
Een bestelling van uw boek bij de reguliere boekhandel werd geblokt door de niet leverbaarheid door de uitgeverij. Daardoor heb ik door mijn schrijven u, praktisch gezien, niet geschaad in uw royalty’s. Bleef voor mij alleen over om het uit de vergetelheid te halen door een zoeken bij de 2e handszaken. Ik vond het na mijn eerste vraagsteling op het forum van Stiwot over enige bekendheid over de “Russen in Assen” en het antwoord daarop, uw boek, na ontvangst, te belangrijk om de zaak niet verder onder de aandacht te brengen. Dat kon ik doen middels een boekbespreking. Echter, zie boven, bij niet verkrijging heeft men daar niets aan. Ik stond toen voor de beslissing om te stoppen of een uitgebreide resumé van de meest frappante gebeurtenissen te maken. En dat zou dan wel mijn tekst zijn, regelmatig onderbroken met: ‘Volgens Postma’s boek’, maar de sfeer die uw boek oproept wordt daarmee teniet gedaan. En die is belangrijk. Kopieën van belangrijke tekstgedeelten met een duidelijk aangeven van de authentieke auteur bleef na enig beraad over om u alle eer te geven voor uw arbeid. Temeer daar een vraag bij de uitgever naar uw adres, etc. spaak liep. Op de zgn. sociale media, twitter, facebook etc. ben ik niet thuis, wantrouw deze. Ik hoop dat juist mijn bijdrage op het Stiwot forum, zie het als publiciteit, de belangstelling naar de niet genoemde rest van uw onderzoek, uitmuntend verwoord in uw boek, zal doen groeien.

Met vriendelijk groet,
Eisbein.


zo okt 05, 2014 1:52 pm
Profiel
claus buryn

Geregistreerd:
do mei 29, 2014 4:03 pm
Berichten: 76
Bericht Re: Russen van Assen.
Forumleden kun je gemakkelijk vinden op deze forum website. Kwestie van een PB-tje sturen.

Dat hele verhaal:

"Temeer daar een vraag bij de uitgever naar uw adres, etc. spaak liep. Op de zgn. sociale media, twitter, facebook etc. ben ik niet thuis, wantrouw deze. "

slaat dus nergens op.


zo okt 05, 2014 4:39 pm
Profiel
Moderator
Avatar gebruiker
Auke

Geregistreerd:
zo nov 28, 2004 7:42 pm
Berichten: 4731
Bericht Re: Russen van Assen.
Ik heb de citaten verwijderd, aangezien dit een duidelijke schending van het auteursrecht is. Dat het boek moeilijk verkrijgbaar is en dat het bericht van Eisbein geen commercieel doel heeft, is daarbij niet relevant. Korte citaten en/of samenvattingen zijn natuurlijk wel toegestaan.

Auke
Moderator

_________________
"Het perfecte is de vijand van het goede." - Voltaire, 1764


zo okt 05, 2014 10:55 pm
Profiel WWW
Eisbein

Geregistreerd:
za nov 26, 2011 11:05 am
Berichten: 277
Bericht Re: Russen van Assen.
Heer Auke, moderator.

In mijn Dikke van Dale lees ik dat u of: 1. “Een leider van een debating club”, of 2. “Een godsdienstleraar op een lyceum”, of 3. “Een geestelijk adviseur van een studentenvereniging” bent.

Het zal wel nr. 1 zijn, maar tijdens het item “Russen van Assen” heb ik van enige corrigerende daad uwerzijds niets gemerkt.

Nu, na een afgesloten neutrale tweespraak tussen de heer Postma, historicus en leraar, en mij, komt u plots tot leven.

Er springen mij dan ook twee puur Hollandse gezegden in herinnering die hier van toepassing zijn, nl. “Als het kalf verdronken is, dempt men de put” en ook “Roomser dan de Paus”.

Als nog,
met een glimlach een oprechte vriendelijke groet,
Eisbein


di okt 07, 2014 11:54 am
Profiel
claus buryn

Geregistreerd:
do mei 29, 2014 4:03 pm
Berichten: 76
Bericht Re: Russen van Assen.
"In de tijd dat deze bizarre geschiedenis zich afspeelt was ik niet in Nederland en is mij dan ook alles wat ik las ontgaan. Een oudere broer, net bevrijd uit een kamp in Oostenrijk, kwam pas eind 1947 weer thuis. Nu begrijp ik dat hij ook wisselgeld was voor de Russen."

Of zat uw broer soms in Fürstenfeld?:

"In 1944 nam Wiking [5th SS Panzer Division Wiking] deel aan de bloedige Slag om Boedapest, om uiteindelijk op 9 mei 1945 in het Oostenrijkse Fürstenfeld door de Amerikanen gevangen te worden genomen."
http://www.historischnieuwsblad.nl/nl/a ... caust.html

zie:
http://panther1944.de/de/sdkfz-171-pzkp ... ml?start=3


zo okt 19, 2014 3:59 pm
Profiel
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 14 berichten ] 


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar:  
Alle rechten voorbehouden © STIWOT 2000-2012. Privacyverklaring, cookies en disclaimer.

Powered by phpBB © phpBB Group