Het is nu wo jul 18, 2018 3:20 am




Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 1 bericht ] 
florentine Rost van Tonningen 
Auteur Bericht
Mich7580

Geregistreerd:
zo jun 21, 2015 12:33 pm
Berichten: 7
Woonplaats: Den Helder
Bericht florentine Rost van Tonningen
Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Ergens in 1997 bracht ik met mijn vriendin een bezoek aan de Duitse militaire begraafplaats in IJsselsteyn in Limburg, nadat we Overloon hadden bezocht. Groot en indrukwekkend dat wel. We kwamen in contact met de beheerder van de begraafplaats en mijn vriendin vraagt of er nog bekende militairen liggen. Bleek eigenlijk van niet, maar zei de man: " de zwarte weduwe komt hier wel regelmatig." O okee maar ja wist zij veel wie de zwarte weduwe was. Even uitgelegd...maar ja dan de vraag waarom ze daar dan regelmatig komt? Blijkt dat haar broer, Wim Heubel, gesneuveld in 1944, daar begraven ligt. Graf opgezocht en nog een tijdje rondgekeken en weer op weg naar huis.

Maar het liet me toen toch niet los en ik zei gekscherend: ik zou mevrouw Rost van Tonningen wel eens willen spreken, over de dood van haar man en broer en hoe zij de oorlog heeft beleefd. Dus zuiver vanwege historische belangstelling en geenszins om politieke redenen. Want ja je spreekt vaak toch mensen die aan de goede kant stonden. En dacht ook nu dat die mensen nog leven is dat een kans die je niet moet laten liggen misschien...maar ja hoe kom je in contact met zo'n iemand? Ik wist alleen dat ze in Velp woonde en ja het internet was toen niet zoals het nu is. En eerlijk is eerlijk ik durfde het ook niet eigenlijk, voor je gevoel is het net een doodzonde die je begaat. Maar toch op een zondagmorgen haalde mijn vriendin mij toch over om te bellen.

Ik kreeg mevrouw aan de lijn en legde uit dat ik wat meer wilde weten over de dood van haar man Meinoud in de Scheveningse gevangenis. Het antwoord was dat ik een brief kon sturen en zij mij alle antwoorden zou proberen te geven. Dat was alleen niet waar ik naar toe wilde, dus ging ik vragen over haar broer Wim, haar lievelingsbroer. En daarmee raakte ik blijkbaar een gevoelige snaar, want ik was meer dan welkom om een keer daarover te praten.

Velp is alleen niet zo dichtbij voor mij dus op een dag gingen we naar Utrecht naar het spoorwegmuseum, viel zwaar tegen dus wat gaan we doen... Even naar Velp toe. Zonder afspraak heengereden niet wetende waar ze woonde. In het dorp in de telefoongids gekeken (stond onder haar meisjesnaam in de gids) en het bleek dat ze aan de kluizenaarsweg woonde. Komen we daar aan bij een vrijstaande villa en ja wat gaan we doen. Zo dichtbij en dan heb je ineens een moreel dilemma. Toch de knoop doorgehakt en aangebeld, werd door een bode opengedaan met de vraag wat we kwamen doen. Verhaal een beetje uitgelegd en terwijl we praatten kwam mevrouw Rost van Tonningen naar de voordeur. Hartslag 200, bonste als een gek.... Ze vroeg: " waar komen de jongelui vandaan?" Nou uit Den Helder mevrouw en meteen moesten we binnenkomen en er werd thee voor ons gezet. Ik legde nog uit dat ik had gebeld en onder welke voorwaarden ik wilde praten...

En tja daar zit je dan. Als eerste viel op dat in de hele kamer foto's hingen van nazi leiders en een porseleinen bord op de schoorsteenmantel: von dem Führer, met de afbeelding van Hitler erop, had ze persoonlijk uit de handen van Hitler gekregen. Bizar. En nog erger ik zat in een fauteuil met aan weerszijden twee grote rode kaarsen met witte cirkels en hakenkruisen erin. Het gesprek was eigenlijk heel goed en we praatten veel over de gebeurtenissen in de oorlog en niet over politiek. We kregen nog een rondleiding door het huis. Aan het huis was een soort zaaltje waar zij allerlei gelijkgestemden ontving en in die ruimte stond een bronzen beeld van Hitler. Maar het meest speciale wat er stond was een typemachine...eentje met een speciale toets van de SS runen, had ik nog nooit gezien..maar daarna wilde zij toch een en ander over onze politieke voorkeur weten. Wij lieten heel duidelijk blijken niets te maken te willen hebben met haar denkbeelden en toen raakte ons bezoek ineens snel ten einde....Zij vroeg nog of ik haar boek al had gelezen? Maar ik zei nee want dat boek was niet in Nederland uitgegeven. Daarop moest haar bode meteen een exemplaar pakken en die kreeg ik van haar. En ze signeerde het ook meteen....

Terug rijdend naar huis moesten we dit bezoek even goed op ons in laten werken. Ze was raar genoeg heel vriendelijk, had geen woord gerept over jodenvervolging alleen dat die tijd heel bijzonder was. Naderhand heb ik uit beleefdheid een kaartje gestuurd om haar nogmaals te bedanken voor de gastvrijheid. Met de kerst kreeg ik een kaartje terug en we moesten weten dat de Duitsers en vooral de SS geen misdadigers waren maar elite. Nou dat was meteen de druppel voor mij, ze was onverbeterlijk en nog steeds overtuigd van de idealen van die tijd. Dat was voor mij de grens en heb geen contact meer gehad. Terugkijkend was het wel heel speciaal en apart en blij dat ik die stap toch gezet heb, het was iets om nooit te vergeten.


di jun 23, 2015 9:26 pm
Profiel
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 1 bericht ] 


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 2 gasten


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar:  
cron
Alle rechten voorbehouden © STIWOT 2000-2012. Privacyverklaring, cookies en disclaimer.

Powered by phpBB © phpBB Group