Het is nu vr sep 21, 2018 6:16 am




Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 4 berichten ] 
26 april 1942 - Churchill als Leugenlord 
Auteur Bericht
Avatar gebruiker
kniébolo

Geregistreerd:
wo jan 02, 2013 3:51 pm
Berichten: 521
Bericht 26 april 1942 - Churchill als Leugenlord
Gisteren, 26 april, was het 71 jaar geleden dat Hitler het Duitse parlement (Rijksdag) in de Krolloper
bijeenriep en toesprak. Het was de zesde zitting sinds 10 april 1938 toen de Grootduitse Rijksdag
voor het eerst bijeen werd geroepen. De zitting van 26 april 1942 zou ook de laatste zijn. Tot het einde
in mei 1945 zou het parlement, de rechtspraak, inclusief aanklager, rechter en beul, opperbevel van de
Wehrmaht in één persoon, die van Hitler, verenigd zijn.

Zoals de moslims naar Mekka gaan en de katholieken naar Rome, zo repten de nazi’s zich op andere
momenten naar het tjokvolle en spelonkachtige Sportpalast in Berlijn waar Hitler zijn smullende toe-
hoorders vermaakte met een vocabulaire dat voor een staatsman hoogst ongepast was.

Hitler was niet beschouwelijk van aard en relativeren lag hem ook al niet. Evenmin was hij gewoon de
strekking van zijn woorden op een goudschaaltje of onder een loep te leggen. Wanneer hij aan een
rede begon klonk zijn stem eerst nog zacht, diep en sympathiek: "Deutsches Volk! Nationalsozialisten!"
Maar dat veranderde dan al snel. Dan werd het duidelijk dat hij niet in de devote stemming van een
gospelgala was, noch met een olijftak stond te zwaaien of genegen was de andere wang toe te keren.
Zijn gehoor dat geen kans kreeg in slaap te sukkelen,zat trouwens niet te popelen om de luxe van
hoffelijkheid, noch om een intellectueel betoog in het Professoren-Deutsch van een oratorische
Hercules. *

Appellerend aan de laagste instincten begon Hitler wild om zich heen te slaan. Zijn op een staccato
blaftoon uitgebrulde stroom vuilbekkerij en in intense haat gedrenkte smaadredes waren van een kaliber
zoals men die zelden of nooit van een staatshoofd had gehoord. Daar zal ook bij menig gecultiveerde
Duitser het koude zweet zijn uitgebroken. Maar de Weense Gauleiter Alfred Frauenfeld, die intellectueel
toch wel wat in zijn mars had, noteerde: "Wanneer ik de volgende keer te voet van Wenen naar Berlijn
moet om HEM te horen spreken, dan zal ik te voet naar Berlijn gaan. Een goede nazi blijft pas thuis
als hij stervende is."

Het podium bood een sinistere aanblik wanneer Hitler met een theatraal vertroebelde blik in zijn gezicht,
pafferig als een opgeblazen brulkikker, bedwelmd omhoogstarend en als in een orgiastische kramp
hysterisch schokkend een crescendo bereikend, op het punt leek zijn verstand te verliezen. Terwijl
het zweet van zijn gezicht en over zijn rug liep vijzelde de schreeuwlelijk zich op tot een toestand van
primitieve razernij. Als zijn stem van pianissimo over fortissimo tot furiosa aanzwol, was een dierlijk
gebrul zijn bijval. De neutrale toeschouwer die de keuze had tussen braaf te luisteren of op te hoepelen,
geloofde zijn ogen en oren niet. "Je moet het unisono uitgebrulde ‘Ein Volk, 'Ein Reich, Ein Führer'
gehoord hebben om het te kunnen geloven’, zei een van hen.

In latere tijden toen zijn gevarieerde scheldkanonnades met woeste uitvallen nog meer escaleerden,
was geen gal hem te bitter wanneer hij het Christendom, de Angelsaksische oorlogshitsers, de vrij-
metselaars en ik weet niet wie op de korrel nam. Om het bij enkele karakteristieke stijlbloempjes te
laten, het Christendom was een product van joodse zwendel, Roosevelt werd schamperend als de
kreupele jodenknecht, Kaugummifresser, oude landloper en zelfs als Godloochenaar bestempeld.
Chamberlain was een Schweinehund en Anthony Eden een snobistische, geparfumeerde lummel.
Onder voortdurende stormachtige bijval en Heil-Rufe Unter zo schreef de Völkischer Beobachter in
zijn verslag, mocht bij wijze van toegift ook Churchill in zijn minachting delen als de sigarenpaffende,
verjoodste zuilap, zwetser die met leugens colporteert en de papegaai van het internationale joden-
gespuis. Churchill was der Lügenlord, "Herr Churchill lügt das Blaue vom Himmel" riep hij uit. Churchill
was het ongedisciplineerde varken dat acht uur per etmaal dronken was en die men onder curatele
zou moeten stellen. Hij noemde Churchills gedachtegoed "ein erbärmlicher Wirrwarr zusammen-
hanglose Unsinn. Ein Pfadfinder-Junge ist gebildeter" en voegde nog toe. "Loop naar de duivel, Herr
Churchill, jullie zullen elkaar prachtig aanvullen." Maar als redenaar werd hij door Churchill met zijn
briljante woordkeus, de originaliteit van zijn argumenten en het menselijke aspect van zijn boodschap
pen ruimschoots overtroffen. Luisteren naar Churchill was voor menig anglofiel een welhaast literair
genot.** Dat kon men van Hitler niet zeggen.

Zijn tirades over de joden waren al even bloemrijk. Zij waren de parasitaire zuignappen aan het
Duitse lichaam. Over hen riep hij uit: "Deze lieden zwijnen te noemen, is een belediging voor de
zwijnen." Kwalijke woorden die door de van genot kwijlende speknekken beurtelings met bloeddorstig
gebrul en satanisch hoongelach werden begroet. Vrouwen leken in onmacht te vallen. Tussen dat
hooggeëerd publiek zat zo’n beetje alles wat in die tijd naam en rang had. Dat was het crème de la
crème van de nazi-partij dat in hysterie geraakte toen hij als een God die er genadiglijk in had
toegestemd om hen te regeren, hen toeriep: "Dat jullie me gevonden hebben, heeft jullie leven een
nieuwe zin en een nieuw doel gegeven." Ooit zou een dag komen en ze konden er haast niet meer
op wachten, dat hij met de ultieme uitsmijter zou komen: "Ook God is nog niet met me klaar!"

Rache! Er zijn weinig dreigender gutturale klanken in de Duitse taal. Het Duits van de nazi’s was
toch al geen muziek voor de oren, maar uitgegild met een stem als die van Hitler, liet het zich prettig
harmoniëren met het blaffen van kanonnen. De volksmenner had zijn oorlogszuchtige volk dat zijn
overgeërfde krijgsinstincten weer eens niet beteugelen kon, volledig in zijn ban. De transformatie-
kunstenaar en autodidactische wijsgeer was op zijn vroomst toen hij met een air van bijbelse grandeur
zich op gelijke hoogte met Luther stelde. "Ongewis als ik ben welke loop mijn lot zal nemen zeg ik
Luther na: Hier sta ik, ik kan niet anders." Met pathetische stem stelde hij zijn volk strijd en gevaar
in het vooruitzicht. "Ik breng jullie geen vrede,maar het zwaard. Ik voorzie voor mijn medeburgers
niet het aangenaamste, maar het hardste." En zo zou het ook geschieden.

* Hitlers redes waren zorgvuldig voorbereid, met een doordachte opbouw en tot in details uitgewerkt.
Hitler had een buitengewoon goed geheugen en had alleen wat steekwoorden nodig om de juiste
volgorde aan te houden. De gebaren en de mimiek werden soms voor de spiegel ingestudeerd.

** Balfour zei over Churchills redenaarstalent: "Ik heb bewondering voor de overdrijving waarmee u
de waarheid spreekt."


Bronnen:
William Shirer: "Aufstieg und Fall des dritten Reiches";
William Shirer: "Berlin Diary"
Max Domarus: "HITLER - Reden und Proklamionen 1932-1945"
BAND II - Zweiter Halbband

_________________
Voorheen Sauerkraut (gaat door met vissen)


za apr 27, 2013 7:48 pm
Profiel
Avatar gebruiker
kniébolo

Geregistreerd:
wo jan 02, 2013 3:51 pm
Berichten: 521
Bericht Re: 26 april 1942 - Churchill als Leugenlord
Hierboven staat als bron:
Max Domarus: "HITLER - Reden und Proklamionen 1932-1945"
Dat moet natuurlijk zijn: Proklamationen :oops:

_________________
Voorheen Sauerkraut (gaat door met vissen)


zo apr 28, 2013 11:58 am
Profiel
Hoofdredactie
Avatar gebruiker
Kevin

Geregistreerd:
za maart 27, 2004 7:12 pm
Berichten: 10117
Bericht Re: 26 april 1942 - Churchill als Leugenlord
Met de kennis en afstandelijkheid van nu verbaas ik me ook dat zoveel mensen zich hebben laten meeslepen door de retoriek van deze man. Hij wist echter een gevoelige snaar te raken.

Lees ook eens: "Adolf Hitler was een begenadigd spreker"

_________________
Projectleider Go2War2.nl
STIWOT (Stichting Informatie Wereldoorlog Twee)

Schrijver van:
* Oorlogszone Zoo - de Berlijnse dierentuin en WO2
* De boodschapper uit de hel
* Een rechter in Auschwitz
* Het masker van de massamoordenaar


ma apr 29, 2013 11:28 am
Profiel WWW
Avatar gebruiker
kniébolo

Geregistreerd:
wo jan 02, 2013 3:51 pm
Berichten: 521
Bericht Re: 26 april 1942 - Churchill als Leugenlord
André François-Poncet, de Franse ambassadeur in de tijd van september 1931
tot oktober 1938 en een afstandelijke toeschouwer, was totaal niet onder de
indruk van Hitlers redenaarskunsten.

Des te meer van Goebbels als redenaar. Als spreker en schrijver kent hij hem
een opvallende begaving toe. Hij had vooral bewondering voor diens prachtige
stem met een welluidendheid die ver uitstak boven die van Hitler en die men
in het toenmalige Duitsland, waar toch al zo weinig gevoel voor stijl was, zelden
aantrof.

Maar AFP had ook ook goed oog voor Goebbels' duivelse karakter, maar daarin
stond hij niet alleen.

_________________
Voorheen Sauerkraut (gaat door met vissen)


ma apr 29, 2013 1:54 pm
Profiel
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 4 berichten ] 


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 2 gasten


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar:  
cron
Alle rechten voorbehouden © STIWOT 2000-2012. Privacyverklaring, cookies en disclaimer.

Powered by phpBB © phpBB Group