Het is nu wo sep 19, 2018 5:36 am




Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 2 berichten ] 
Hitler: de Gandhi op Pruisische laarzen 
Auteur Bericht
Avatar gebruiker
kniébolo

Geregistreerd:
wo jan 02, 2013 3:51 pm
Berichten: 521
Bericht Hitler: de Gandhi op Pruisische laarzen
Op 15 augustus 1939, gisteren 74 jaar geleden, viel de algemene feestdag van Maria Hemelvaart op een dinsdag.
Nicolaus von Below, sinds 1937 Hitlers Luftwaffe-Adjutant, benutte deze vrije dag voor de feestelijke doopplechtigheid van
zijn eerste zoon. In een gesprek met de peetoom wees hij naar de feestgangers en waarschuwde: "Kijk dat nog maar eens
goed aan, dat zal niet meer weerkeren."

Van ver voor Hitlers tijd stamt het gezegde: "Sprich von Frieden, wenn du den Krieg willst." Vanaf 1935 liep Hitlers vermeende
wens voor vrede als een rode draad door veel van zijn betogen. "Wij respecteren de soevereiniteit van andere volken en willen
uit het diepst van ons hart met hen in vrede en vriendschap leven, " betoogde hij. Duidelijker kon het niet. De verzoeking dit
zoetgevooisd vredespraatje met een devoot amen af te sluiten moet erg groot zijn geweest. Men hoeft dit geen tweemaal te horen
om te beseffen dat zelfs de engelentong van Gandhi het niet vromer had kunnen zeggen. Buitenlandse kranten schreven al over
de "de Gandhi in Pruisische laarzen". Lloyd George zei na een ontvangst op de Obersalzberg: "Het Duitse volk mag God op de
blote knieën danken dat het Adolf Hitler heeft." (1)

De grootste belofte van het Derde Rijk was vrede, maar in het geniep bereidde Hitler het tegengestelde voor. Voor eigen tribune
acteerde Hitler behendig de rol van behoeder van Duitslands kostbaarste schat: orde in het binnenland en vrede met het buiten-
land. Bij de festiviteiten ter gelegenheid van zijn vijftigste verjaardag had hij, wijzend op de grootse bouwplannen voor Berlijn,
München en andere steden, nog uitgeroepen: "Het is niet mijn bedoeling dat alles door oorlogszuchtige experimenten op het
spel te zetten." Niet één Duitse soldaat die het er bij Verdun, Ieper of de Marne levend had afgebracht, zou bereid zijn zijn leven
nog een keer te wagen. Tegen een Franse oudstrijder zei hij: "Wij, jij en ik, kennen maar al te goed het schrikbeeld en onzinnigheid
van de oorlog." In een interview met Ward Price van de Daily Mail zei hij het nog anders: "Niemand hier wil een nieuwe oorlog.
Bijna alle leiders van mijn beweging zijn oudstrijders. Iedereen die in 1914/18 in de loopgraven heeft gezeten wil alleen van vrede
weten. Onze jeugd is onze toekomst. Wir erziehen die Jugend für den Frieden, nicht für den Krieg. Geloven jullie dat wij ze op-
voeden om ze straks op het slagveld te offeren? Het tijdperk van verrassingen is afgesloten, de vrede is ons hoogste goed."

Uit brieven en dagboeken die na de oorlog geopenbaard werden kan men zich een beeld vormen hoe Hitler als het resultaat van
Goebbels’ inspanningen het vredelievende idool kon worden van een grote natie, als het ware een Über-Bismarck of de George
Washington van Nazi-Duitsland. De Führercultus nam maniakale vormen aan nadat mythemaker Goebbels liet uitlekken dat de Führer
door een ongewone samensmelting van deugden een wonder van zelfdiscipline was omdat hij rookte noch dronk, geen vlees at en
alleen vrouwen aanraakte voor de galante handkus. "Der Führer lebt ein strenges puritanisches Leben", zo liet Goebbels bij gele-
genheid uitlekken. En dat leek nog waar ook. Dat paste in het beeld van de man die aquarellen schilderde, bezeten was van
architectuur, Wagner verafgoodde, dames de hand kuste,kinderen over het hoofd streek en zijn hond kunstjes leerde. Die voor
dieren een groot mededogen aan de dag legde, iets dat hij, zo zou nog blijken, de mensen uitdrukkelijk zou onthouden. Die weg-
zwijmelde bij de geliefkoosde literatuur van Gullivers Reizen, Karl May, Don Quichot en De Negerhut van Oom Tom. De weelde
en corruptie van de bij het volk populaire Goering liet hij bewust toe. Zijn eigen naar het scheen ascetische levenswijze en puri-
teinse onkreukbaarheid kwam dan in een nog fraaier spotlicht te staan. In contrast met Goering kon hij als Herr Saubermann
doorgaan. Maar het kostte veel inspanningen om de schijn van soberheid verborgen te houden.

"Ik hou van Duitsland, zonder de Duitsers." Met zulke verfijnde ironie had de Franse ambassadeur in Berlijn, André François-
Poncet, zich bij de Duitsers ongeliefd gemaakt. Bij een bepaalde gelegenheid overhandigde hij Hitler een lelie, symbool van de
hoop in het wapen der Bourbons. Hitler stond er zo onbeholpen mee te schutteren dat het leek alsof hij een bos brandnetels in
de handen had. Dat was niet zonder reden. Want in weerwil van zijn openlijk beleden liefde voor de vrede had hij op 5 november
1937 in een toespraak die vier uur duurde, aan een select gezelschap van generaals zijn oorlogsplannen bekend gemaakt. (2)
De generaals waren van de voosheid van Hitlers beloften op de hoogte. Hitler wilde oorlog, so oder so. Als hij met vreedzame
middelen minstens hetzelfde had kunnen bereiken, dan nog had hij oorlog gewild. Een Nederlandse diplomaat merkte op:
"Achter het scherm van de vredelievendheid scherpt men het zwaard.."

Galeazzo Ciano, Mussolini's schoonzoon en Italiaans minister van Buitenlandse Zaken had op 11 augustus een gesprek met
zijn Duitse collega Joachim von Ribbentrop. In zijn dagboek noteert hij: "Goed Ribbentrop“, vroeg ik, "wat willen jullie, de corri-
dor of Danzig? " "Geen van beide" zei hij, "we willen oorlog."

Die zou hij krijgen, maar eerst moest hij nog op reis naar Moskou om dan de wereld te verrassen met een Corpernicaanse
omwenteling,

Noten:
(1) hhttp://www.zupdom.com/icons-multimedia ... oydGeo.htm
(2) Bekend als het Hossbach-Protokol, genoemd naar Hitlers Wehrmacht-adjudant die deze bijeenkomst notuleerde. Dit
document zorgde tijdens het Neurenberger proces voor een grote sensatie, omdat hiermee zwart op wit werd aangetoond
dat de generaals al sinds 1937 van Hitlers plannen wisten. Naderhand rezen er twijfels over de authenticiteit van het docu-
ment. Nicolaus von Below, Hitlers luchtmacht-adjudant kende het origineel en wist zich te herinneren dat de meeste alinea’s
van het in Neurenberg getoonde document hem bekend waren.

Bronnen:
Nicolaus von Below: "Als Hitlers Adjutant"
Andre François-Poncet: "Als Botschaafter im Dritten Reich"
William Shirer: "Berliner Tagebuch"

_________________
Voorheen Sauerkraut (gaat door met vissen)


vr aug 16, 2013 10:31 pm
Profiel
Avatar gebruiker
kniébolo

Geregistreerd:
wo jan 02, 2013 3:51 pm
Berichten: 521
Bericht Re: Hitler: de Gandhi op Pruisische laarzen
Bovenstaande link is niet juist, dat moet zijn:
http://www.zupdom.com/icons-multimedia/ ... ydGeo.html

Excuses!

_________________
Voorheen Sauerkraut (gaat door met vissen)


za aug 17, 2013 9:31 am
Profiel
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 2 berichten ] 


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 2 gasten


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar:  
Alle rechten voorbehouden © STIWOT 2000-2012. Privacyverklaring, cookies en disclaimer.

Powered by phpBB © phpBB Group