Het is nu za okt 20, 2018 5:04 am




Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 936 berichten ]  Ga naar pagina Vorige  1 ... 58, 59, 60, 61, 62, 63  Volgende
Ter herinnering aan.. 
Auteur Bericht
Avatar gebruiker
arwanda1465

Geregistreerd:
za sep 18, 2010 8:40 pm
Berichten: 541
Woonplaats: Ergens in Nederland
Bericht Re: Ter herinnering aan..
.
Gerrit VISCH (38 jaar)
.

Afbeelding
Foto: oorlogsgravenstichting


Geboren dinsdag 13 november 1906 in het buurtschap Oosteinde te Nunspeet,
gemeente Ermelo (GL)

Zoon van Bert VISCH en Geertje MULDER

Afbeelding
De Harderwijker, woensdag 22 november 1906


Gerrit huwde te Nunspeet met Hendrika JUFFER in september 1936.

Afbeelding
Nunspeets Nieuws en Advertentieblad, zaterdag 19 september 1936


Uit dit huwelijk vier kinderen t.w.:

dochter Bartha, juli 1937,
zoon Dries, november/begin december 1938,
dochter Geertje, april 1940,
dochter Hendrika, april 1943.


Gerrit was koopman van beroep en woonde met zijn gezin aan de
Brinkersweg 55 te Nunspeet.


1945

Gerrit VISCH verbleef in Duitsland en is op zondag 25 maart 1945 om 04:00 uur overleden aan
een maagkwaal ten gevolge van ontberingen. Het overlijden van Gerrit heeft plaatsgevonden in
de gevangenis aan de Paradeplatz 5 te Ziegenhain, Duitsland.


Rode Kruiskaart
Afbeelding
Foto: cbgverzamelingen


Duitse akte van overlijden
Afbeelding
Foto: cbgverzamelingen


Gerrit VISCH werd op maandag 28 mei 1945 begraven
op de begraafplaats van de gevangenis te Ziegenhain.



Gerrit is later herbegraven op de Nederlandse ereveld
te Frankfurt in vak D, rij 1, graf 5.

Afbeelding
Foto: oorlogsgravenstichting - 12 september 2014


Nederlands ereveld te Frankfurt am Main, Frankfurt-Oberrad, Duitsland

Het ereveld is te vinden op het Waldfriedhof te Frankfurt-Oberrad (ten zuiden van de Main).
De inwijding vond plaats op 10 juli 1956. Het is de centrale begraaf- en gedenkplaats voor
landgenoten die omkwamen in Zuid-Duitsland. Het ereveld telt 756 graven. Op het stenen
drieluik staan de namen van 242 slachtoffers vermeld, die niet op dit ereveld konden wor-
den herbegraven. Tevens bevindt zich hier het beeld De Vallende Man.

Afbeelding
Foto: oorlogsgravenstichting



Enkele Bronnen:

cbgverzamelingen.nl
oorlogsgravenstichting.nl
www.geldersarchief.nl
www.wiewaswie.nl

_________________
Alles sal reg kom as ons almal ons plig doen


zo maart 25, 2018 7:00 am
Profiel
Avatar gebruiker
arwanda1465

Geregistreerd:
za sep 18, 2010 8:40 pm
Berichten: 541
Woonplaats: Ergens in Nederland
Bericht Re: Ter herinnering aan..
.
Harco van OOSTEN (29 jaar)
.

Afbeelding
Foto: oorlogsgravenstichting


Geboren vrijdag 6 augustus 1915 te Usquert (GR)

Zoon van Jan van OOSTEN en Jakoba FOLKERS


Religie: Nederlands Hervormd

Op zaterdag 2 mei 1942 te Usquert gehuwd met Anje BLINK

Uit dit huwelijk een kind

Beroep: machinebankwerker/automonteur

Woonplaats Usquert, Provincialeweg 131


Harco was lid van het verzet.

Hij was plaatselijk commandant van de Orde Dienst (OD) Binnenlandse Strijdkrachten (BS).


Op paaszondag 1 april 1945 was hij één van de OD-ers in de provincie Groningen die in het
kader van de "Aktion Sommernacht" door de SD werden doodgeschoten. Met deze SD aktie
wilde de leider van de SD een preventieve slag toebrengen aan de OD.
Harco werd door een SD-commando onder leiding van de Duitser Arnold Afflerbach (1911-
0000) om 4 uur 's-morgens meegenomen naar Groningen, nadat in zijn woning armbanden
met het opschrift OD waren gevonden.

Op weg naar Groningen tussen Warffum en Baflo moest Harco uitstappen. De Nederlandse
SD-er Jan Ale Visser (1918-1972) schoot Harco daarbij door het hoofd. Na deze executie
vervolgden de twee SD-ers, samen met hun chauffeur Tjakko Jacob Jager (1909-1983), hun
weg terug naar het Scholtenhuis in Groningen.

Om circa 05.30 uur werd het stoffelijk overschot van Harco gevonden.

Harco van Oosten heeft zijn ongeboren kind nooit kunnen zien.
Hij is op de Algemene Begraafplaats van Usquert begraven in vak II, rij 9, graf 1.


Afbeelding
Foto: oorlogsgravenstichting


In Usquert is de Harco van Oostenstraat naar hem vernoemd.


Afbeelding
Foto: Google Street View, september 2010


Oorlogsmonument te Usquert

Het oorlogsmonument aan de Raadhuisstraat heeft twee plaquettes: op de eerste plaquette staan de
namen van vier militaire en verzetsslachtoffers. De lichamen van deze vier militaire en verzetsslacht-
offers uit Usquert liggen begraven op de begraafplaats van Usquert. Kort na de oorlog is voor hen een
herdenkingsplaquette gemaakt en in het gemeentehuis aangebracht.

De tweede plaquette herinnert aan het joodse gezin Van der Hal.

Oorspronkelijk bevond de eerste plaquette zich in het gemeentehuis (het Berlagehuis) op de foto ach-
ter het monument, aan de Raadhuisstraat. Na de gemeentelijke herindeling verloor het Berlagehuis
haar functie, waardoor in 1993 een herdenkingsmonument werd opgericht aan de Raadhuisstraat. Hier
kreeg de plaquette een plaats. In 1995 is daar de tweede plaquette aan toegevoegd.


Afbeelding


Afbeelding
Foto's: 4en5mei


Enkele Bronnen:

"Represailles in Groningen 1940 - 1945"
M.Brinks en J. Kooistra
Uitgeverij Louise, Grou 2013

nl.wikipedia.org
oorlogsgravenstichting.nl
www.4en5mei.nl
www.archieven.nl
www.usquert.nl

_________________
Alles sal reg kom as ons almal ons plig doen


zo apr 01, 2018 7:00 am
Profiel
Avatar gebruiker
arwanda1465

Geregistreerd:
za sep 18, 2010 8:40 pm
Berichten: 541
Woonplaats: Ergens in Nederland
Bericht Re: Ter herinnering aan..
.
Gerrit SPORK (51 jaar)
.

Afbeelding
Foto: oorlogsgravenstichting


Geboren zondag 5 januari 1890 te Arnhem (GL)

Zoon van Arnoldus SPORK en Elisabeth WANDERS


Afbeelding
Arnhemsche Courant, zaterdag 11 januari 1890


Gehuwd met Neeltje PRIJT

Beroep: mijnwerker

Woonplaats: Heerlen (LB).


Gerrit SPORK verloor het leven op dinsdag 8 april 1941 tijdens een "politieke ruzie"
met de gebroeders RAVEN, beide lid van de Weerafdeling (W.A.) van de N.S.B. te
Heerlen.


Gerrit werd begraven op de gemeentelijke begraafplaats Heerler-
heide aan de Kampstraat 48 te Heerlen in een 3e klas graf, vak
R.K., rij 3, nr. 312.

Afbeelding
Foto: Anneke Moerenhout - TracesofWar


Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
De Nieuwe Koerier, vrijdag 9 januari 1942


Afbeelding
Afbeelding
De Nieuwe Koerier, woensdag 21 januari 1942


Opmerking:

Het geboortejaar van Gerrit is 1890 en niet 1889 zoals op de website
van de oorlogsgravenstichting en op zijn grafsteen staan vermeld.


Enkele Bronnen:

oorlogsgravenstichting.nL
www.archieven.nl
www.delpher.nl
www.geldersarchief.nl
www.openarch.nl
www.prijt-priet.nl
www.tracesofwar.nl

_________________
Alles sal reg kom as ons almal ons plig doen


zo apr 08, 2018 7:00 am
Profiel
Avatar gebruiker
arwanda1465

Geregistreerd:
za sep 18, 2010 8:40 pm
Berichten: 541
Woonplaats: Ergens in Nederland
Bericht Re: Ter herinnering aan..
.
Hennie PRONT - GROENTEMAN (19 jaar)
.

Afbeelding
Foto: joods monument


Geboren woensdag 9 juli 1924 te Amsterdam (NH)

Dochter van Mozes GROENTEMAN en Jeannette BED

Naast Hennie was er ook halfzuster, Hennie de VRIES - GROENTEMAN
(1917-1942) uit het 1e huwelijk van vader Mozes met Hanna COHEN.


Hennie was atelier-naaister en woonde in februari 1941 bij haar ouders
in de Valkenburgerstraat 102 a - II te Amsterdam.


Op woensdag 1 april 1942 trouwde Hennie (17 jaar) te Amsterdam met
Jacques (Jack) PRONT (21 jaar)

Afbeelding
Foto: joods monument


Hennie is op woensdag 30 december 1942 afgevoerd naar Westerbork.
Vanuit Westerbork is zij op transport gegaan naar Auschwitz te Oswiecin in Polen.


Afbeelding
Foto: anne frank


Op zaterdag 15 april 1944 is Hennie op 19 jarige leeftijd te Auschwitz overleden.


Er is van Hennie geen aanwijsbare laatste rustplaats bekend.

Haar naam staat bijgeschreven in Gedenkboek 25 van de Oorlogsgravenstichting


Afbeelding
Foto: city-discovery


Vader Mozes, moeder Jeannette en halfzus Hennie hebben net als Hennie de oorlog niet overleefd.
Zij vonden de dood in de jaren 1942 - 1944.

Jack Pront was de enige overlevende. Hij emigreerde en overleed op vrijdag 23 februari 1979 te
Los Angeles, Los Angeles County, California, U.S.A.


Enkele Bronnen:

"De 102.000 Namen"
Herinneringscentrum Kamp Westerbork
Westerbork, 2018

archief.amsterdam
oorlogsgravenstichting.nl
www.annefrank.org
www.city-discovery.com
www.geni.com
www.joodsmonument.nl
www.maxvandam.info
www.schenk.nl

_________________
Alles sal reg kom as ons almal ons plig doen


zo apr 15, 2018 7:00 am
Profiel
Avatar gebruiker
arwanda1465

Geregistreerd:
za sep 18, 2010 8:40 pm
Berichten: 541
Woonplaats: Ergens in Nederland
Bericht Re: Ter herinnering aan..
.
Willem Frederik (John) SMITH (28 jaar)
.

Afbeelding
Foto: Oorlogsgravenstichting


Geboren dinsdag 13 mei 1913 te Grissee, Oost Java, Nederlands-Indië


Gehuwd met J.L. STEVENSZ


Afbeelding
Het Nieuws van den Dag voor Nederlandsch-Indië, woensdag 28 mei 1930


John Smith was gemobiliseerd als militie soldaat Infanterie KNIL met registratie-
nummer 5513.


Na de Japanse landing op Java en de capitulatie van 8 maart 1942 kregen KNIL-
eenheden op Java opdracht zich voorlopig te consigneren in de nabije militairen
kampementen of op ondernemingsemplacementen, in afwachting van internering
in de nog in te richten krijgsgevangenkampen.

Op Java bevonden zich, na vrijlating van de inheemse krijgsgevangenen, nog circa
27.000 Nederlanders en 16.500 duizend niet-Nederlanders in tijdelijke internerings-
kampen zoals kazernes, gevangenissen, scholen en plantagecomplexen.


John verbleef in het interneringskamp op het terrein van de Djatinangor theeonder-
neming nabij Bandoeng. Dit was één van de complexen waar een "voor-internering"
plaatsvond. Het ging in Djatinangor voornamelijk om inheemse KNIL-militairen van
verschillende eenheden.

De Japanners hadden enkele maanden nodig om deze grootschalige interneringen
organisatorisch te regelen. In het begin was sprake van een vrij chaotische situatie.
Gedurende de eerste zes tot acht weken ontbrak nagenoeg elke controle en was er
weinig Japanse bewaking van de krijgsgevangenen.

De aanwezige KNIL officieren waren overtuigd van het feit dat de Japanners zich aan
de Conventies van Genève zouden houden. Zij hielpen de Japanners in de kampen
zelfs door de orde te handhaven en door zorg te dragen voor de registratie van de
krijgsgevangenen en de benodigde voedselvoorraden. Het gebrek aan goede afras-
tering en afdoende Japanse bewaking maakte het mogelijk dat honderden militairen
het kamp ontvluchten of verlieten om de nacht elders, veelal bij familie, door te
brengen en de volgende dag weer aanwezig te zijn in het kamp.


Medio april 1942 liet het Japanse opperbevel in Tokio aan de bevelvoerende officier
van het 16e Leger op Java, Luitenant-generaal Hitoshi Imamura (1886-1968), blijken
dat de teugels strakker moesten worden aangehaald en dat deze "kampverlatingen"
moesten worden bestraft


In Djatinangor werd de Nederlandse kampleiding, majoor E.J. van Baarsel, volgens
eigen zeggen op 19 april 1942 tijdens een wandelingetje door het kamp gewaar-
schuwd door de Japanse kampcommandant luitenant Tsunoda. Een paar dagen later
vertelde Tsunoda hem dat vijf man zouden worden geëxecuteerd. Van Baarsel heeft
dit toen aan zijn compagniecommandanten doorgegeven, "echter onder de toevoe-
ging dat dit wel grootspraak zou zijn". De richtlijn werd daarop algemeen besproken,
maar door niemand au serieux genomen. Tsunoda hield echter woord.


Op woensdag 22 april 1942 werden in dit kamp vijf krijgsgevangenen geëxecuteerd.

John Smit was een van de geëxecuteerde krijgsgevangenen


Vanaf 30 october 1945 werden in Het Dagblad, uitgave Batvia, opgaven gedaan van
in de Japanse periode overleden personen. Naarmate de lijst langer werd, groeide
het besef dat van duizenden het lot nog niet bekend was. Een maand later besloot
het blad ruimte te geven aan individuele oproepen om inlichtingen. Er werden vele
honderden, misschien wel duizenden, berichten geplaatst.
Alle even zo vele persoonlijke drama's, samengevat in enkele regels.


Afbeelding
Het Dagblad, uitgave Batavia, dinsdag 29 october 1946


John Smith is herbegraven op het Nederlandse Ereveld Ancol bij Jakarta, West
Java, Indonesië.


Afbeelding
Foto: Oorlogsgravenstichting (2005)


Het Nederlands Ereveld Ancol

Het ereveld ligt aan de kust bij Jakarta (Tandjong Priok). Ancol is het ereveld der geëxecuteerden. De
Japanse bezetters executeerden vele honderden mannen en vrouwen, die deel hadden genomen aan het
Indisch verzet. Daarvoor hadden zij een afgelegen, ontoegankelijke plaats uitgezocht, een vloedbos aan
de kust, waar zij dachten ongezien hun gang te kunnen gaan. Een doofstomme, Chinese tempelwachter
kon echter na de oorlog getuigen van hun wandaden. De slachtoffers werden naamloos begraven en kon-
den meestal daarna niet meer geïdentificeerd worden. Later werden ook elders geëxecuteerde slachtof-
fers op dit ereveld herbegraven. Op ereveld Ancol liggen meer dan 2.000 slachtoffers begraven.


Afbeelding
Foto: Hullie, augustus 2010 - nl.wikipedia.org



Enkele Bronnen:

"Tokio grijpt in!, Kampverlatingen en executies op Java"
Auteur: Buitenzorg (Bert Immerzeel)
In: Javapost, Verhalen over Nederlands-Indië, 28 november 2010


javapost.nl
nl.wikipedia.org
oorlogsgravenstichting.nl
www.indischekamparchieven.nl
www.roosjeroos.nl

_________________
Alles sal reg kom as ons almal ons plig doen


zo apr 22, 2018 7:00 am
Profiel
Avatar gebruiker
arwanda1465

Geregistreerd:
za sep 18, 2010 8:40 pm
Berichten: 541
Woonplaats: Ergens in Nederland
Bericht Re: Ter herinnering aan..
.
Patrick BANNON (40 jaar)
.

Afbeelding
===== Geen foto beschikbaar =====


Geboren zaterdag 9 juli 1904 te Kilbirnie, North Ayrshire, Schotland (UK)

Zoon van Patrick BANNON en Florence Elizabeth BURNS

Patrick was een van de zes kinderen in het gezin Bannon. Zijn ouders kwamen oor-
spronkelijk uit Ierland.

Patrick was soldaat en diende bij het UK Royal Pioneer Corps, 156 Company met
service number 2146066


Patrick is opgenomen in het Canadees Militair Hospitaal te Ootmarsum (OV) dat
bij de bevrijding van Ootmarsum door de Canadezen en de Engelsen op woensdag
4 april 1945 tijdelijk werd ingericht in het klooster Maria Ad Fontes.


Afbeelding
Foto: Ootmarsum in beeld


Patrick BANNON is zondag 29 april 1945 overleden in het Canadees Militair Hospitaal.

In dit hospitaal zijn nog 7 Canadese, 3 Engelse, 1 Poolse, 1 Belgische en 1 onbekende
Amerikaanse of Canadese militair overleden en op de Kuiperberg te Ootmarsum begra-
ven.


De 3 Engelse militairen waaronder Patrick Bannon en de Poolse militair zijn op maandag
17 maart 1947 vanuit hun tijdelijk graf op de begraafplaats Kuiperberg te Ootmarsum
overgebracht naar het Jonkerbos War Cemetery te Nijmegen.


Afbeelding
Foto: Commonwealth War Graves Commision


Patrick Bannon heeft zijn laatste rustplaats gevonden in Plot VI, Row D, Grave 2


Afbeelding
Foto: Find A Grave = Des Philippet - 19 oktober 2012


War Memorial

In Kilbirnie, North Ayrshire, Schotland staat het War Memorial opgericht ter
herdenking van de slachtoffers gevallen in WO-I. Het monument is onthuld
op 7 oktober 1922 en bevat de namen van 159 slachtoffers uit 1914 - 1918.

Na het einde van WO-II zijn ook de namen van 54 slachtoffers uit 1939- 1945
toegevoegd. Patrick Bannon is een van hen


Afbeelding
Foto: Mapcarta = gordonjc


Afbeelding
Foto: Photobucket = Diedeldum


Verplaatsbaar herdenkingsmonument onthuld in Dinkelland (OV)

DENEKAMP:
Een pyramide, twee meter hoog van roestvrij staal. Zo ziet het nieuwe monument
eruit voor alle slachtoffers van oorlogshandelingen in de gemeente Dinkelland sinds
mei 1940. Het werd op maandagavond, 4 mei 2015, onthuld na de jaarlijkse doden-
herdenking in Denekamp in het gemeentehuis van Dinkelland.

Op de pyramide staan de namen van 371 slachtoffers van oorlogshandelingen uit de
voormalige gemeenten Denekamp, Ootmarsum en Weerselo. Het monument is ver-
plaatsbaar en staat alleen op herdenkingsdagen in de hal van het gemeentehuis.

De naam van Patrick BANNON komt voor op dit monument van slachtoffers uit de
voormalige gemeente Ootmarsum.


Verplaatsbaar monument Dinkelland (OV) =Foto=Tubantia


Afbeelding
Foto: Marieke Bakker (4 mei 2015), De Twentsche Courant Tubantia


Afbeelding

Afbeelding
Foto's: Joods monument


Enkele Bronnen:

"Ootmarsum 1940 - 1945"
G.Klaas -e.a.-
Oldenzaal, 1990

en.wikipedia.org
oorlogsdodendinkelland.nl
www.cwgc.org
www.heemkunde-ootmarsum.nl
www.warmemorialsonline.org.uk
www.iwm.org.uk
www.joodsmonument.nl
www.oorlogsdodennijmegen.nl
www.ootmarsuminbeeld.nl

_________________
Alles sal reg kom as ons almal ons plig doen


zo apr 29, 2018 7:00 am
Profiel
Avatar gebruiker
arwanda1465

Geregistreerd:
za sep 18, 2010 8:40 pm
Berichten: 541
Woonplaats: Ergens in Nederland
Bericht Re: Ter herinnering aan..
.
Onbekende Nederlander
.

Afbeelding
========= Geen foto beschikbaar =========


Een Onbekende Nederlander


Overleden in kamp Amersfoort te Leusden (UT)


Herbegraven, Nationaal Ereveld te Loenen (GL) in Vak E, Graf 1393


Afbeelding


Afbeelding
Foto's: André Reijniers - 26 februari 2017



Afbeelding
Foto: ANP

_________________
Alles sal reg kom as ons almal ons plig doen


vr mei 04, 2018 7:00 am
Profiel
Avatar gebruiker
arwanda1465

Geregistreerd:
za sep 18, 2010 8:40 pm
Berichten: 541
Woonplaats: Ergens in Nederland
Bericht Re: Ter herinnering aan..
.
Arie BIJL (20 jaar)
.

Afbeelding
Foto: hantjedejong

Geboren zaterdag 2 augustus 1924 te Maassluis (ZH)

Afbeelding
Westlandsche Courant, zaterdag 9 augustus 1924


Zoon van Gerrit BIJL en Geertje Cornelia NOORDERMEER


Arie wordt in 1924 geboren in Maassluis. In het grote gezin van Gerrit en Geertje
Bijl is Arie het tiende kind van in totaal zestien kinderen.

In 1929 is het gezin vertrokken naar Hoek van Holland. Vader is “zeevisscher” en
woont dan niet bij zijn gezin maar aan boord van de logger Hoek van Holland 8.

In augustus 1942 vertrekt zijn twee jaar oudere broer Cor (1922) naar Rotterdam
en gaat wonen in de pastorie bij predikant ds. Hantje (Hans) de Jong (1906-1944).

Vanaf 1935 is Hans de Jong predikant in Hoek van Holland. Niet duidelijk is welke
contacten de familie Bijl met hem heeft in die tijd. Hans verhuist in 1941 naar
Rotterdam-Charlois en wordt hier predikant van de Gereformeerde Kerk.

Hans de Jong wordt lid van de Landelijke Organisatie voor Hulp aan Onderduikers
(L.O.) en de Landelijke Knokploeg (K.P.) in Rotterdam-Zuid. Verder is hij actief
in de spionagegroep Albrecht en maakt hij deel uit van de "zwarte" of "illegale"
Anti-Revolutionaire Partij in Rotterdam.

Ook Cor Bijl verruilt in augustus 1942 Hoek van Holland voor Rotterdam. Hij wordt
ingeschreven bij de Gereformeerde Kerk en neemt zijn intrek in de pastorie aan de
Boergoenschevliet. Hij wordt aangeduid als pleegzoon van ds. De Jong.

Later krijgt ook zijn broer Arie onderdak in de pastorie. Cor staat bij de Gemeente
Rotterdam op dit adres ingeschreven; Arie niet, wat kan betekenen dat hij bij ds.
De Jong is ondergedoken. Waarschijnlijk is dat pas in 1944 want eind 1943 woont
hij nog in Hoek van Holland. Beide jongens lopen vanwege hun leeftijd gevaar om
opgepakt te worden. Beiden sluiten zich aan bij het verzet en laten zich in Charlois
zo weinig mogelijk zien.


Arie is net als zijn broer Cor scheepsknecht/tremmer. Ook is hij koerier van de L.O.
en sluit zich aan bij de Raad van Verzet (R.V.V.). Arie wordt ingedeeld bij het 8ste
bataljon in Rotterdam-Zuid. De schuilnaam van Arie is "Kees van Zanten". In aan-
loop naar de bevrijding wordt Arie instructeur van de Binnenlandse Strijdkrachten
(B.S.).

Gillis (Giel) Anthonie Jacobus van Damme is geboren op 26 juni 1925 in Rotterdam.
Zijn ouders zijn afkomstig uit Zeeland. Ook Giel van Damme is aangesloten bij de
R.V.V. in Charlois, net als zijn oudere broer Ton van Damme. Beide broers zijn ook
ingedeeld bij het 8ste bataljon. Bovendien is Giel verspreider van het illegale blad
"Trouw".


Beide jongens, Arie en Giel, zullen op 6 mei 1945 in één adem worden genoemd
met het zogenaamde "Maastunnelgevecht".

Als na veel geruchten begin mei 1945 de Duitse overgave in Rotterdam bekend
wordt gaan veel mensen in de stad – ook op Zuid – al feestvierend de straat op.
Dat blijkt erg voorbarig te zijn. Het Duitse commando laat in de nacht van 4 op
5 mei weten dat de berichten over een algehele capitulatie vals zijn.


Zaterdag 5 mei 1945

De verwarring onder de bevolking is groot en van feestvreugde is geen sprake
meer. De onduidelijke situatie leidt ook tot spanningen tussen de Binnenlandse
Strijdkrachten en de Duitse militairen. Daardoor ontstaan op sommige plaatsen
in de stad schietpartijen, daarbij vallen ook enkele slachtoffers.


Het is zaterdag 5 mei als de B.S.-ers opdracht krijgen zich te verzamelen in hun
kwartieren. Op Zuid betekent dit dat ’s morgens ongeveer 200 manschappen van
het 8ste bataljon in kleine groepjes naar de Maashaven gaan. Ze hebben de wapens
verborgen onder hun jassen. De graansilo aan de Maashaven is voor hen het verza-
meldpunt en doet dienst als commandopost.


Zwaar bewapende Wehrmacht soldaten patrouilleren dan nog door de straten. De
Duitsers hebben op nog geen 100 meter afstand van de graansilo een mitrailleur
in stelling gebracht.

De Duitsers, die op de hoogte zijn van de activiteiten van de B.S., voeren daarop
besprekingen met hun leiders in Rotterdam. De uitkomst van de onderhandelingen
is, dat de B.S. geen activiteiten mogen ontplooien en dat de Duitsers belast blijven
met de orde handhaving. Ook de Maastunnel is nog in Duitse handen.


Uiteindelijk zal pas in de middag de capitulatie plaatsvinden in hotel De Wereld te
Wageningen. Hoewel de akte van capitulatie wel gedateerd is op 5 mei, vindt de
werkelijke ondertekening pas de volgende middag plaats in de Landbouwhoge-
school. Dat is het gevolg van een door de Duitsers gevraagd uitstel. Voor Rotter-
dam heeft dit tot gevolg dat de handhaving van orde en rust in Rotterdam-Zuid
na onderhandelingen pas met ingang van zondag 6 mei 1945 om 17.30 wordt
overgedragen aan de B.S. Zolang de geallieerde troepen nog niet zijn gearriveerd
zullen de manschappen van de B.S. de handhaving van orde en rust van de Duit-
sers overnemen. Dit met uitzondering van de bewaking van enkele vitale objecten
zoals bruggen, havenwerken, postkantoor en de Maastunnel. Die worden nog steeds
door Duitse soldaten bewaakt en zullen in ongeschonden staat aan de geallieerden
worden overgedragen! De overige Duitse troepen trekken zich terug in de kazernes.


Zondag 6 mei 1945

In de commandopost van het de B.S. op Zuid, de graansilo, wordt dan op die zondag
de Nederlandse vlag gehesen. Commandant Schilderink en enkele van zijn manschap-
pen klimmen daarvoor 14 verdiepingen hoog naar het dak van de silo. In de straten
van Charlois blijft de toestand echter gespannen en verward.


Een twaalftal B.S.-ers van het 8e Bataljon, de 30e Compagnie (1e groep, 1e sectie),
waaronder Arie Bijl, Giel van Damme en zijn broer Ton van Damme , melden zich die
avond om 19.00 uur bij bakker Reint Klein aan de Kaatsbaan. Ze krijgen daar de op-
dracht om naar de graansilo bij de Maashaven te gaan om politiedienst te doen. De
kleding van de groep bestaat uit een blauwe overall met witte band om de arm.
De wapens worden openlijk meegevoerd. Ze hebben een bakfiets bij zich, normaal in
gebruik voor de bakkerswaren van bakker Klein, die vaak gebruikt is voor vervoer van
de in de polder gedropte wapens. Deze keer is de bakfiets gevuld met munitie, hand-
granaten, noodrantsoenen, enz. Onder leiding van Arie Bijl vertrekken ze vanaf de
Kaatsbaan en gaan richting het Maastunnelplein

Midden op het Maastunnelplein vliegt er een salvo mitrailleurvuur over de hoofd en van
de groep B.S.-ers, gevolgd door een tweede vanaf de Julianaschool. De leider, Arie Bijl,
gaf direct bevel aan de brenschutter, een salvo terug te vuren wat het doel direct trof.
Tot grote verbazing van de groep kwam er een militair voertuig met circa 45 leden van
de Kriegsmarine, vanaf de Doklaan en groeven zich in, in de reeds aanwezige éénmans-
gaten in het plantsoen.
Arie gaf direct twee bevelen; 1) de bakfiets in veiligheid brengen en 2) allen in dekking
achter de betonnenmuur van de tunnelingang en direct vol vuur op de vijand.
Twintig minuten weer totaal oorlog. Er komt pas een einde aan de gevechtshandelingen
door ingrijpen van een Duitse gevechtswagen met witte vlag, bemand met Duitse sol-
daten en B.S.-ers. Aan Duitse zijde vallen twee doden en meerdere gewonden.
Ook raken er zeven burgers zwaargewond. Ook aan onze zijde helaas twee doden,
Arie Bijl en Giel van Damme …



Begrafenis

Op 14 mei 1945 vindt de begrafenis van Arie Bijl en Giel van Damme plaats op de Hervormde
Begraafplaats aan de Charloisse Lagedijk te Rotterdam - Zuid.

Afbeelding
Foto: hantjedejong


Afbeelding
Trouw, speciale uitgave voor Rotterdam en omstreken,
dinsdag 15 mei 1945


Op het graf is een gedenksteen geplaatst in de vorm van een zuil.
Op deze grafsteen is ook de naam van Cor Bijl, de broer van Arie,
vermeld. Cor is later, na terugkeer uit een concentratiekamp in
Duitsland, op 4 september 1945 te Maastricht overleden.


Afbeelding
Foto: hantjedejong


Het verhaal, dat wij de tunnel hadden gered, is trouwens onzin.
Een Duitser had de bommen in de tunnel al eerder onklaar gemaakt
en was daarna ondergedoken.

Ton van Damme


Afbeelding
Trouw, dinsdag 22 mei 1945




Afbeelding
Foto: oorlogsgravenstichting - 14 september 2010


Monument Doklaan te Rotterdam, Charlois

Op 30 april 1985 wordt op Charlois bij het garagegebouw van de Maastunnel een
monument onthuld ter nagedachtenis van Arie Bijl en Gillis A.J. van Damme. Het
is een wit kruis, dat bevestigd is aan de muur (oostzijde) van dit gebouw.

Ieder jaar wordt bij het monument bij de Maastunnel op 4 mei een krans gelegd
om de twee jongens te gedenken.


Afbeelding
Foto: Wikifrits - 04 april 2009


Enkele Bronnen:

"Ons Charlois"
Periodiek van de Stichting Historisch Charlois, Speciale Editie
ter gelegenheid van de 60-jarige herdenking van de bevrijding
Rotterdam, 2005

oorlogsgravenstichting.nl
www.4en5mei.nl
www.genealogieonline.nl
www.geni.com
www.hantjedejong.nl

_________________
Alles sal reg kom as ons almal ons plig doen


zo mei 06, 2018 7:00 am
Profiel
Avatar gebruiker
arwanda1465

Geregistreerd:
za sep 18, 2010 8:40 pm
Berichten: 541
Woonplaats: Ergens in Nederland
Bericht Re: Ter herinnering aan..
.
Bernardus Petrus Henricus (Ben) WUISMAN (21 jaar)
.

Afbeelding
Foto: Bidprentje


Geboren zaterdag 16 november 1918 te Schiedam (ZH)

Zoon van Theodorus Henricus WUISMAN en Henrica Maria ROELING


Afbeelding
Nieuwe Schiedamsche Courant, dinsdag 19 november 1918


Religie: Rooms Katholiek

Woonplaats: Schiedam, Broersvest 39


Ben was een zeer gezien leider van de door hem in 1935 opgerichte Voortrekkers-
groep. Zijn gehele Voortrekkersgroep gaat in juni 1936 over naar de Verkenners-
groep "Franciscus II" te Schiedam.

Ben doet in juli 1938 eindexamen aan de Rooms Katholieke HBS te Rotterdam.


Afbeelding
Nieuwe Schiedamsche Courant, woensdag 13 juli 1938


In de jaren 1938 - 1939 is hij zeer actief als leider in de verkennersgroep. Hij is
een lichtend voorbeeld van een goed verkenner en heeft kameraadschap hoog in
het vaandel staan.


Mobilisatie 1939

In het soldatenleven brengt Ben zijn verkennerschap in de praktijk, hij diende ......


Ben diende als Dienstplichtig Sergeant bij 5 - 3 - 17 G.B. (5e Sectie 3e Compagnie 17e Grens Bataljon)
en was gelegerd aan de Maas nabij Wessem. Ben was commandant van de Flankerende Betonkazemat
B 5 op het schiereiland tussen de rivier de Maas en het daarin uitkomende Julianakanaal, recht tegen-
over Maasbracht.


Afbeelding
Foto: De verdediging van ...


Naast de kazemat van Ben was ook nog een lichtere kazemat, een z.g.n. Stekelvarken, op het schier-
eiland opgesteld. Dit was gedaan om aansluiting te krijgen met de grenstroepen in Zuid-Limburg, die
hun belangrijkste opstelling achter het Julianakanaal vonden.


Op 8 mei 1940 schrijft Ben in zijn logboek:

Hij had slecht geslapen en was rillerig. Ze hadden gebiecht en gecommuniceerd.
Op alles waren zij voorbereid.


Toen kwam de vuurdoop ...


10 mei 1940

In de vroege ochtend van 10 mei 1940 vielen Duitse troepen ons land binnen. De meest zuidelijke
aanval op de Maaslinie richtte zich op het dorp Wessem. Als deze zwakke verdediging tegenover
Maasbracht werd uitgeschakeld, kon de achterliggende Maas zonder verdere tegenstand worden
overgestoken.

De Duitsers vielen aan met de 14e Infanterie Divisie onder bevel van Generalleutnant Peter Weyer.
Bij deze eenheid behoorde het door artillerie ondersteunde 53e Infanterie Regiment dat tegen Wes-
sem en Maasbracht optrad.


Afbeelding
Foto: De verdediging van ...


Om 05.00 uur bereikten de eerste Duitsers de Maas. Om 06.30 uur opende de tussen de huizen van
Maasbracht opgestelde artillerie het vuur op de opgestelde kazematten op het schiereiland. De kaze-
mat S 6, het Stekelvarken, werd buitengevecht gesteld voordat het zelfs schot had kunnen lossen.

De bezetting van kazemat B 5 bestond naast Ben Wuisman ook uit de soldaten Blankenstein en Van
Bellen.

De kazemat van Ben vuurde flankerend in de Noordelijke richting en wist dit vol te houden, tot het
moment dat tussen 7.30 en 8.00 uur twee voltreffers van 8,8 cm projectielen binnendrongen en de
bezetting buiten gevecht stelde. Hierbij sneuvelde sergeant Ben Wuisman en werden de soldaten
Blankenstein en Van Bellen ernstig gewond. Blankenstein is later aan zijn verwondingen bezweken.
Volgens de verklaring van de sectie commandant sergeant Wigman, heeft de dappere bezetting van
de kazemat B 5, ondanks 's vijands hevige artillerievuur, onafgebroken gevuurd in Noordelijke rich-
ting.

Omtrent de lotgevallen van deze drie dappere mannen geeft het relaas van de enige overlevende, de
soldaat C. van Bellen een juiste indruk.

Hij schrijft:

"Het was al enige tijd licht geworden toen ik op post zijnde, voorposten ontdekte bij de kerk in Maas-
bracht. Dit meldde ik direct aan sergeant Wuisman, waarna ik de plaats weer innam in de kazemat.
Alles in onze kazemat was perfect in orde. Toen opeens, terwijl nog geen enkele andere kazemat vuur
had afgegeven, ontdekten wij troepen in onze schootsrichting. Onze mitrailleur werd op de vereiste
afstand gesteld, waarna sergeant Wuisman, terwijl ik als helper optrad, vuur gaf, wat op de vijandelij-
ke troepen een vernietigende uitwerking had, want we hebben ze bijna allen zien vallen, hetgeen werd
waargenomen door onzen kijker. Daarbij is even later, toen we een kleine vuurpauze hadden, voor het
opnieuw laden van de mitrailleur, sergeant Wigman bij onze kazemat geweest; hij vroeg waarom we
aan het vuren waren.

Daarna, terwijl wij steeds in het gevecht gewikkeld waren, kregen wij vuur uit de richting Maasbracht,
maar heel licht. Dat duurde echter niet lang, want kort daarna volgde een hevige ontploffing legen onze
kazemat, zodat horen en zien verging. In onze kazemat, die pas 14 dagen geleden gemaakt was, was
veel stof van cement.

Even schrokken we van deze treffer, maar bezield door de plicht, die we jegens het Vaderland te vervul-
len hadden, gingen we verder. Daarna volgde beschieting op beschieting tegen onze kazemat, wat ons
niet meer deerde, want wij waren al gehard in de strijd. Jammer was het, dat wij niets konden uitrichten
tegen dit vijandelijke vuur omdat het geschut niet in onze schootsrichting lag. Opzij van onze kazemat,
bij de kerk in Maasbracht, was het opgesteld. Of de andere kazemat met haar lichte mitrailleur daar
niets tegen heeft kunnen doen, weet ik niet, daar ik vermoedde, dat zij al lang uitgeschakeld waren.
Maar nog meer bezield door deze vermoedelijke tegenslag, vuurden we verder, niettegenstaande we
niet konden verhinderen, dat zij heel langzaam oprukten onder het verlies van vele doden.
Toen kwam het ongeluk, waarbij sergeant Wuisman het leven verloor.
Door een treffer, die opzij er in kwam en boven het schietgat er weer uitging, werd hij getroffen aan
hoofd en lichaam en heeft hij verder niets meer kunnen uitrichten.



Afbeelding
Foto: De verdediging van ...



Daarna heb ik achter den mitrailleur plaats genomen en zouden we met ons tweeën verder gaan. Ik wil
ook nog even vermelden, dat ik in de tijd, voordat sergeant Wuisman sneuvelde, reeds enige keren de
mitrailleur had bediend. Daarna, nog onverwacht, ofschoon het vijandelijk vuur nog steeds op onze ka-
zemat hamerde (een waar bombardement), kwam een treffer. Waardoor weet ik niet, óf door het schiet-
gat, óf door de muur aan de buitenkant. Een hevige ontploffing ontstond, scherven vlogen in het rond.
Ik voelde een hevige klap tegen mijn arm en een splinter in mijn wang, waarbij ik zo dom was hem er
uit te halen, waardoor mijn gezicht in een oogwenk onder het bloed zat.
Ik riep naar mijn collega Blankenstein, omdat ik hem niet kon zien door het stof. Hij vertelde mij, dat
hij een hevige pijn in zijn heup en dijbeen had. Ik voelde mij steeds duizeliger worden, zoals later bleek
door het vele bloedverlies, en zakte ineen.



Afbeelding
Foto: De verdediging van ...



Of er daarna nog vijandelijk vuur is gegeven, weet ik niet. Toen ik bijkwam, lag ik buiten onze kazemat
achter de dijk van het schiereiland. De tijd van bewusteloosheid en tot bewustzijn komen, was volgens
mij heel kort, maar hoe ik er uit gekomen ben, weet ik niet. Alleen, dat we kort daarop ons geliefd eiland,
waar we zoveel hadden meegemaakt, aan de vijand moesten laten ..."



Afbeelding


Ben Wuisman werd op vrijdag 10 mei 1940 begraven te Wessem op de
Roomskatholieke Begraafplaats in rij 1, militair graf 10.

Op dinsdag 14 mei 1940 is Ben herbergaven te Maasbracht op de Rooms-
katholieke Begraafplaats in een militair graf


Oud strijdmakkers bij het graf van Ben
Afbeelding
Foto: schumulder


Dienstplichtig Sergeant B.P.H. Wuisman werd bij Koninklijk
Besluit van 9 mei 1946, no. 6 postuum onderscheiden met
het Bronzen Kruis, met als omschrijving:

"Heeft zich door moedig optreden tegenover den vijand
onderscheiden door als commandant van de Kazemat B 5
in het gevecht bij Wessem aan de Maas op 10 mei 1940
onder 's vijands hevige artilleriebeschieting en ondanks
talrijke voltreffers op de kazemat de verdediging voort te
zetten, totdat een voltreffer in de kazemat doordrong en
hem deed sneuvelen."



Afbeelding
Trouw, vrijdag 17 mei 1946


Sinds vrijdag 18 november 1977 heeft Ben Wuisman zijn laatste rustplaats
gevonden op het Militair Ereveld Grebbeberg te Rhenen (UT) in rij 10, graf 23.


Afbeelding
Foto: André Reijniers - 10 april 2011


Afbeelding
Foto: André Reijniers - 31 juli 2011


Monument te Wessem

Afbeelding
Google Street View, september 2010

Het herdenkingsmonument aan de Burgemeester Joostenlaan te Wessem
(thans gemeente Maasgouw) is een driehoekige, taps toelopende sculptuur
van kunststeen. De bovenzijde van het monument wordt bekroond met een
soldatenhelm. Het gedenkteken is 1 meter 50 hoog. Aan alle zijden van het
monument is tekst aangebracht.


Afbeelding


De tekst op de voorzijde van het monument luidt:

TER NAGEDACHTENIS
AAN ONZE GEVALLEN
MAKKERS OP 10 MEI 1940

DET WESSEM
VAN 3-17 GB.


Afbeelding
Foto's: Rosemoon, 12 maart 2013

De tekst op de twee andere zijden van het monument
bevat de namen van een aantal gesneuvelde soldaten.
Deze teksten luiden:


SERGT RINDERS H.F.
- WUISMAN B.
SOLD BEEKMANS B.
- V.D. BOVENKAMP
- RIDDERMAN

SOLD TRAA E.
- V.D. WAL O.C.
- BLANKENSTEIJN
- OOSTERHUIS
- ONDERDIJK.

Het monument is ontworpen door H. Peterse en onthuld in 1949


Achter het monument zijn recent links en rechts twee natuurstenen
naamborden geplaatst met als tekst:

"Ter herinnering aan de inwoners van Wessem en Pol, die door
oorlogsgeweld zijn overleden 1940 - 1945"

In totaal staan op beide panelen 32 inwoners met naam en leeftijd
vermeld.



Enkele Bronnen:

"Nederlandse gesneuvelden in de meidagen 1940"
J.W. de Leeuw
Uitgeverij Aspekt, Soesterberg 2012

"Wees op uw hoede", Roermond 1936 - 1940
E. Munnicks
Uitgave: In eigen beheer, Roermond 2012

"Opmars naar Rotterdam", Deel 2; Van Maas naar Moerdijk
E.H. Brongers
Uitgeverij Hollandia, Baarn 1982.

"De verdediging van Noord-Limburg en Noord-Brabant, Mei 1940"
V.E. Nierstrasz,
Staatsdrukkerij en Uitgeversbedrijf, 's-Gravenhage 1953.


oorlogsgravenstichting.nl
www.4en5mei.nl
www.kvbk-cultureelerfgoed.nl
www.maaslinie-mei1940.nl
www.schumulder.nl

_________________
Alles sal reg kom as ons almal ons plig doen


do mei 10, 2018 7:00 am
Profiel
Avatar gebruiker
arwanda1465

Geregistreerd:
za sep 18, 2010 8:40 pm
Berichten: 541
Woonplaats: Ergens in Nederland
Bericht Re: Ter herinnering aan..
.
Karel Josephus LAMMERS (30 jaar)
.

Afbeelding
Foto: Oorlogsgravenstichting


Geboren 22 november 1909 te Asten (NB)

Zoon van Peter Johannes LAMMERS en Johanna SMITS


Op donderdag 4 juli 1935 te Geldrop (NB) gehuwd met
Antonetta Magdelena Anna JANSEN

Religie: Roomkatholiek

Beroep: Grondwerker

Woonplaats: Geldrop, Sluisstraat 134


Karel was als dienstplichtig soldaat ingedeeld bij de 2e compagnie van
het IIIe bataljon van het 27e Regiment Infanterie (2-III-27 R.I).

Gedurende de mobilisatie 1939-1940 was zijn onderdeel sinds april 1939
opgesteld in Vak Bakel van de Peel-Raamstelling. Nadat op 10 mei 1940
een Duitse pantsertrein bij Mill (NB) de stelling had doorbroken werd in
de avond van vrijdag 10 mei het bevel gegeven om de troepen uit de Peel-
Raamstelling terug te nemen en opnieuw stelling te laten nemen achter de
Zuid-Willemsvaart.
De terugtocht van het 27 R.I. nam een aanvang op 11 mei 1940 ten 00.01
uur. Het regiment kreeg een nieuwe opstelling nabij Sluis 6 in de omgeving
van Beek en Donk (NB).

In de middag van zaterdag 11 mei 1940 kreeg het onderdeel van Karel
vuurcontact met het onderdelen van het Duitse Aufklärungs-Abteilung
256 (Verkenningsafdeling 256). Deze afdeling bestond organiek uit twee
eskadrons rijwielen maar was nu ook versterkt met andere onderdelen
waaronder 3 pantserwagens.

Tijdens dit vuurcontact is Karel in een korenveld nabij de brug in Donk
over de Zuid-Willemsvaart gesneuveld.




Karel Lammers werd op zaterdag 11 mei 1940 begraven op de Rooms-
katholieke begraafplaats te Beek en Donk in een oorlogsgraf.

Op dinsdag 28 mei 1940 werd Karel herbegraven te Geldrop, Braakhuizen op de
Roomskatholieke begraafplaats St. Joseph.


Afbeelding
Eindhovensche en Meierijsche Courant, woensdag 29 mei 1940


Afbeelding
Bidprentje: Oorlogsgravenstichting


Afbeelding
Provinciale Noordbrabantsche en 's Hertogenbossche Courant, donderdag 6 juni 1940



Karel Josephus Lammers heeft op maandag 19 mei 1969 zijn laatste rustplaats
gevonden op het Nationale Ereveld te Loenen (GL) in vak E, graf 522.


Afbeelding
31 juli 2011


Afbeelding
18 augustus 2013


Afbeelding
25 december 2016
Foto's: André Reijniers


Enkele Bronnen:

"Nederlandse gesneuvelden in de meidagen 1940"
J.W. de Leeuw
Uitgeverij Aspekt, Soesterberg 2012

"De verdediging van Noord-Limburg en Noord-Brabant, Mei 1940"
V.E. Nierstrasz,
Staatsdrukkerij en Uitgeversbedrijf, 's-Gravenhage 1953.

brabantsegesneuvelden.nl
gw.geneanet.org
oorlogsgravenstichting.nl
www.deurnewiki.nl
www.zoekjestamboom.nl

_________________
Alles sal reg kom as ons almal ons plig doen


vr mei 11, 2018 7:00 am
Profiel
Avatar gebruiker
arwanda1465

Geregistreerd:
za sep 18, 2010 8:40 pm
Berichten: 541
Woonplaats: Ergens in Nederland
Bericht Re: Ter herinnering aan..
.
Petrus Leonardus (Piet) BASTINGS (19 jaar)
.

Afbeelding
Foto: Bidprentjes archief


Geboren dinsdag 15 juni 1920 te Eindhoven (NB)

Oudste zoon van Cornelis Carolus (Kees) BASTINGS en Arnolda Petronelloa (Nolda) van der VOORT

Woonplaats; Eindhoven, Woensel, Hemelrijken 66

Beroep: zonder



Piet Bastings diende als dienstplichtig soldaat bij 6 - 17 Dep.Bat. (6e Compagnie van het 17e Depot
Bataljon).


Piet (staand geheel rechts) met zijn kameraden
Afbeelding
Foto: Brabantse gesneuvelden - (P. Bastings)


Mei 1940

Piet Bastings is betrokken geraakt bij verdediging van het Stafkwartier van de Groep 's-Gravenhage van
het Westfront Vesting Holland te Wateringen tijdens de Duitse overval in de ochtend van 12 mei 1940.

De op 10 mei 1940 gelande Duitse parachutisten en luchtlandingstroepen bij de vliegvelden Ockenburg
en Ypenburg probeerden aansluiting te zoeken met de troepen aan de noordrand van Rotterdam nabij
Overschie. Deze troepen, vermoedelijk ruim driehonderd honderd man, waarbij aanwezig de commandant
van de 22e Duitse luchlandingsdivisie generaal Hans Graf von Sponeck (1888-1944), trokken in de nacht
van 11 op 12 mei door Wateringen heen maar werden, op weg naar het stafkwartier, door de aanwezige
Nederlandse troepen uit het dorp teruggedreven.

In het stafkwartier (het Bondsgebouw) en de daarnaast gelegen St. Josephschool waren op 12 mei 1940
gelegerd het personeel van de Staf, de Verbindingsafdeling en het Troependetachement. Tevens aanwezig
6 - 13 Dep.Bat. In de iets verderop gelegen Mariaschool legerde 4 - 13 Dep.Bat. De depottroepen waren
op 10 mei 1940 ter versterking vanuit Den Haag richting Ockenburg en Loosduinen aangevoerd en na de
strijd tegen de Duitse troepen aldaar doorgezonden, ter beveiliging van het stafkwartier, naar Wateringen.
De troepen bestonden in hoofdzaak uit recruten.

De Commandant van Groep 's-Gravenhage, luitenant-kolonel T. Beets, had goede veiligheidsmaatregelen
genomen voor de nacht. Er waren wachten geplaatst bij het Dorpsplein, bij de Mariaschool en bij het staf-
kwartier. De wegen waren versperd en er werden patrouilles gelopen.

Op 12 mei 1940 om 02.30 uur signaleerden de wacht bij het Dorpsplein de vijand. De wacht opende het
vuur alarmeerde het stafkwartier en trok zich terug. De Groepscommandant zond direct patrouilles uit
langs de Herenstraat en tevens noord en zuid daarvan. De overste Beets zelf vergezelde een van de uit-
gezonden patrouilles. Ook werden de reeds aanwezige wachten rond het stafkwartier versterkt.

De uitgezonden patrouilles raakten in vuurgevecht en moesten zich terugtrekken tot bij het stafkwartier.
Daar waren inmiddels ook de militairen van 6 - 13 Dep.Bat. in stelling gekomen en later rukte eveneens
4 - 13 Dep.Bat. volgens bevel van de overste Beets door de tuinen daarheen op.


Afbeelding
.Afbeelding
Bron: West- en Noordfront Vesting Holland


Hieronder een gedeelte uit het verslag van de Sergeant Capitulant H.H. Tobben van 6 - 13 Depot Bataljon.

Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Bron: Nederlands Instituut voor Militaire Historie (NIMH)


Vanuit Den Haag werden rond 05.00 uur nog meer versterkingen richting Wateringen gezonden waaronder
twee pantserwagens, maar de Duitser waren rond 07.30 uur verder getrokken richting Het Woud en Over-
schie


In totaal verloren vijf Nederlandse militairen op 12 mei 1940 hun leven bij de strijd rond Wateringen,
waaronder Piet Bastings.


Piet is op zondag 12 mei 1940 begraven te Wateringen op de R.K. Begraafplaats in
een militair graf.


Afbeelding
Eindhovensche en Meierijsche Courant, vrijdag 31mei 1940


Afbeelding
Foto: Oorlogsgravenstichting


Op dinsdag 21 augustus 1951 is Piet herbegraven
te Eindhoven R.K. Begraafplaats Woensel in een
kerkelijk graf.


Op woensdag 19 maart 1980 heeft Piet Bastings zijn laatste rustplaats gevonden op het Militair Ereveld
Grebbeberg te Rhenen (UT) in rij 10, graf 51.


Afbeelding


Afbeelding
Foto's: André Reijniers - 31 juli 2011



Monument te Eindhoven


Het oorlogs- en bevrijdingsmonument op het Stadhuisplein in Eindhoven is een bronzen beeldengroep
van drie mannenfiguren met neergebogen hoofd. De beeldengroep is geplaatst op een rond voetstuk
van muschelkalk. Op het voetstuk zijn vier kalkstenen tegels aangebracht, met in reliëf afbeeldingen
van de Tweede Wereldoorlog en een tekst. De beeldengroep is 2 meter 80 hoog, 2 meter 40 breed en
2 meter 10 diep.

De mannenfiguren symboliseren de burger, de soldaat en de verzetsman die hun leven hebben gegeven
voor de vrijheid. "Kunnen offeren betekent immers de meest waardevolle innerlijke vrijheid", zoals de
ontwerper Paul Grégoire het stelde

Het monument werd op 18 september 1954 onthuld


In 2013 is het oorlogs- en bevrijdingsmonument uitgebreid met 1097 namen van Eindhovenaren die zijn
omgekomen tijdens de oorlog. De uitbreiding bestaat uit de granieten blokken die aan de rand van het
tegelplateau zijn geplaatst. Deze uitbreiding was een initiatief van de Stichting Herinner u de Namen en
is ontworpen door dr. ir. C.J.M van de Ven. Het vernieuwde monument werd op 4 mei 2013 onthuld.


Afbeelding
Foto: 4 en 5 mei - Lempkesfabriek, juli 2008





Enkele Bronnen:

"Nederlandse gesneuvelden in de meidagen 1940"
J.W. de Leeuw.
Uitgeverij Aspekt, Soesterberg 2012.

"10 mei - 15 mei 1940 in en rond Wateringen"
Spinnewijn, O. (red.)
Wateringen, 2000

"West- en Noordfront Vesting Holland, Mei 1940"
V.E. Nierstrasz,
Staatsdrukkerij en Uitgeversbedrijf, 's-Gravenhage 1961

"De overval op het Stafkwartier der Groep 's-Gravenhage van het Westfront
Vesting Holland in den nacht van 11/12 mei 1940"
D.A. van Hilten
in De Militaire Spectator, november 1941


bidprentjesarchief.nl
brabantsegesneuvelden.nl
oorlogsgravenstichting.nl
www.4en5mei.nl
www.archieven.nl
www.herinnerudenamen.nl
www.zoekjestamboom.nl

_________________
Alles sal reg kom as ons almal ons plig doen


za mei 12, 2018 7:00 am
Profiel
Avatar gebruiker
arwanda1465

Geregistreerd:
za sep 18, 2010 8:40 pm
Berichten: 541
Woonplaats: Ergens in Nederland
Bericht Re: Ter herinnering aan..
.
Klaas BENNINK (35 jaar)
.

Afbeelding
Foto: In Genemuiden


Geboren vrijdag 14 april 1905 te Genemuiden (OV)

Zoon van Albert BENNINK en Wilhelmina van de WETERING


Religie: Gereformeerd

Beroep: Grondwerker

Woonplaats: Genemuiden


Op vrijdag 5 juni 1931 gehuwd te Genemuiden met Jentje BEENS

Uit dit huwelijk 4 kinderen; dochters, Willemien, Aaltje, Annie en zoon Jan,
deze komt al op twee jarige leeftijd te overlijden.


In dienst

Afbeelding
Prentbriefkaart: collectie André Reijniers


Klaas is tijdens zijn dienstplicht ingedeeld bij het 4e Regiment Veld Artillerie (4 R.V.A.)
Het regiment was gestationeerd te Ede (GL) in de Van Essenkazerne. De bewapening
van het regiment bestond uit geschut van 7 veld.


Schietoefeningen met 7 veld op de legerplaats te Oldebroek
Afbeelding
Prentbriefkaart: Grebbeberg


Klaas tijdens zijn diensttijd op de foto, voor thuis ...
Afbeelding
Foto: Oorlogsgravenstichting


Mobilisatie 1939 - 1940

Tijdens de mobilisatie/meidagen van 1940 was Klaas als dienstplichtig soldaat ingedeeld bij
2 C.A.At. (2e Compagnie Aan- en Afvoertroepen). Dit onderdeel behoorde tot het IIe Leger-
korps (II L.K.)
2 C.A.At. stond onder commando van de Reserve kapitein der infanterie H. Ketelaar. Zijn com-
mandopost (cp.) was gevestigd te Doorn (UT). Het personeel bestond o.a. uit chauffeurs, muni-
tie- en materieelwerkers, hoofdzakelijk met een artillerie achtergrond. In het opstellingsgebied
van II L.K. bevonden zich verschillende munitie depots en aanvullingsplaatsen voor munitie en
levensmiddelen.


Mei 1940

Enige aantekeningen uit het dagboek van kapitein Ketelaar over de periode 9 - 15 mei 1940

10 Mei 1940:

Vanuit het Stafkwartier II L.K. wordt opdracht ontvangen dat om 05:00 uur alle aanvullings-
plaatsen bedrijfsklaar moeten zijn. Dat betekent geen graad 3 meer, maar OORLOG. Direct
bij terugkomst op mijn cp. wordt order gegeven alle Commandanten Aanvullingsplaatsen
(C. Avpl.) en stafpersoneel om op het bureau te verzamelen. Om 02:00 zijn allen aanwezig
en de volgende bevelen worden gegeven:

Avpl. Sparrenboomsche berg - ½ sectie munitiewerkers onder wachtmeester Koppe.

Avpl. Amerongen - ½ sectie munitiewerkers onder luitenant Boogaard.

Avpl. Maarsbergen - - ½ sectie munitiewerkers onder wachtmeester Jansen.

Avpl. Broekhuizen - ½ sectie munitiewerkers onder wachtmeester Braam,
welke afgelost zal worden door luitenant Muyser.

Avpl. Maarn - ½ sectie munitiewerkers onder luitenant Hiele.

Op munitie depots van I en III - 8 .R.A. en II - 19 R.A. worden elk 8 man gedirigeerd voor
hulp. Overblijvende munitiewerkers + 1e sectie materieelwerkers worden ter beschikking
gesteld van Sectie IV [Sectie materieel van II L.K.] voor oplading munitie uit de ma-
gazijnen. Avpl. Lm. [Levensmiddelen] zijn nog in bedrijf. Zij krijgen opdracht, na slui-
ting terstond de Avpl. te Doorn en Austerlitz in te richten.
Wachtmeester Pasman wordt opgedragen met de overgebleven auto's het noodzakelijke
materieel van Maarsbergen en Broekhuizen over te brengen naar de nieuwe Avpl.
Luitenant Stallaert wordt aangewezen mij te vervangen als ik mij van mijn cp. verwijder en
krijgt sergeant Bosch als sergeant toegevoegd.

Plm. 04.00 begeef ik mij naar de Avpl. Lm. teneinde met deze C. Avpl. de te nemen maat-
regelen te bespreken en hen ter zaken in te lichten. Reeds komen de eerste escadrilles
vliegtuigen overgevlogen. Van verschillende onderdelen o.a. te Leersum vliegen de mensen
en (helaas) ook officieren naar buiten om toch vooral goed alles te kunnen zien (en gezien
te worden). Optreden hiertegen baat niets, want direct nadat ik allen dekking had laten
nemen, gingen zij bij een volgend escadrille weer naar buiten.

11 Mei

00.00 Avpl. Sparrenboomsche berg bericht, dat grote hinder wordt ondervonden van doortocht
van duizenden geëvacueerde.
Sectie IV vraagt naar verloop munitie op de Avpl. Verbinding met de Avpl. is alleen mogelijk per
ordonnans. Deze zijn door de vele aanhoudingen uren onderweg. Opdracht is gegeven telefonisch
verbinding te zien te krijgen, hetzij van dichtstbijzijnde particuliere, hetzij van militaire telefoon.
C. Avpl. Broekhuizen meldt, dat sinds 12.00 geen munitie meer aanwezig is.
I en II - 4 R.A. worden met geleide gebracht naar munitiemagazijn

15.45 Sectie III-C [Sectie gasdienst van II L.K.] meldt dat bij Brigade B vermoedelijk gas-
projectielen zijn neer geworpen. Ook in de buurt van Sparrenboomsche berg is door een der
daar liggende onderdelen gas vermoed. Personeel heeft tijdelijk met opgezet gasmasker gewerkt.
Onderzoek naar gas wees echter niets uit. Deze Avpl. is vanuit vliegtuigen met mitrailleurs bescho-
ten, geen verliezen. Vermoedt wordt dat juiste plaats is ontdekt.

De munitiewerkers gedetacheerd bij I - 8 R.A. en II - 19 R.A. keren terug. II Divisie klaagt over
ongelijke verdeling van munitie. Ligt niet aan de Avpl. Sommige onderdelen verschijnen niet, of
omdat de juiste plaats niet bekend is, of omdat er geen behoefte aan bestaat.

12 Mei

C. Avpl. Broekhuizen klaagt over optreden van in zijn onmiddellijke nabijheid aanwezige mitrail-
leurs. Ook transporten van II Auto Bataljon vuren zodra ergens een vliegtuig wordt gezien. Tref-
kans is nihil en de Avpl. wordt daardoor verraden. Doorgegeven aan Sectie I [Sectie generale
staf van II L.K.]
.

11.10 Sectie V [Sectie geniedienst van II L.K.] meldt een hevige ontploffing, naar schatting plm.
5 km. N.O. van Driebergen. Vraagt of dit op een van onze Avpl. kan zijn. Bij informatie blijkt dit
niet het geval te zijn.

22.00 Bericht van Sparrenboomsche berg, dat op plm. 200 m. Oost van de Avpl. 2 projectielen
van vijandelijke artillerie zijn ingeslagen.

13 Mei

10.00 Meerdere geruchten bereiken ons, dat de Grebbelinie doorbroken is. Wij geloven dit niet.
Alles is, zij het ook verdacht, rustig in O. richting. Geen vuur van artillerie en geen vliegtuigen.
Avpl. Broekhuizen bericht, dat voor het eerst sedert 11 mei 12.00 weer munitie is ontvangen.

12.15 Ordonnans van Sparrenboomsche berg meldt:

11 UUR IS ONZE AVPL GEBOMBARDEERD, 12 PROJECTIELEN INGESLAGEN, WAARVAN
ENKELE OP DE MUNITIE. DPL. BENNINK IS DODELIJK GETROFFEN EN DPL. BUIL LICHT
GEWOND. VLIEGTUIGEN VERKENDEN HET VUUR EN HEBBEN ONS BESTOOKT MET MI-
TRAILLEURS.

12.20 Doorgegeven aan Sectie I-2 [Sectie generale staf, bureau inlichtingen van II L.K.]
Wachtmeester Pasmans naar Sparrenboomsche berg gezonden met opdracht de Avpl. zo mogelijk
in O. richting te doen verplaatsen aan de Nieuwe Defensieweg en tevens voor overbrenging van
het lijk naar Doorn te zorgen.

Ook Avpl. Amerongen meldt beschieting, geen verliezen.

Wachtmeester Pasman teruggekeerd, meldt dat personeel van Avpl. Sparrenboomsche berg door
terugtrekkende of beter gezegd vluchtende troepen is teruggeslagen tot Elst. Met zeer veel moeite
is het gelukt de Avpl. weer te bezetten. Er wordt echter geen munitie meer gehaald. In Elst is een
massale ongeregelde terugtocht. een en ander doorgegeven aan het Stafkwartier.
Later is gebleken, dat door het bombardement tevens is gesneuveld de gewoon dienstplichtige
HOLMAAT. Beide lijken zijn door een gewondenauto meegenomen.

De toestand schijnt alles behalve goed te zijn. Heb een voorgevoel van naderend onheil.

15.00 Bericht van Sectie I-2; ONMIDDELLIJK VERZAMELEN EN AFMARCHEREN OVER DRIEBERGEN -
ODIJK - BUNNIK - UTRECHT-ZUID - JUTPHAAS - ACHTHOVEN - MONTFOORT.

Alle bescheiden, behalve de financiële worden verbrand.
16.00 Klaar voor de afmars. De onderdelen marcheren op eigen gelegenheid naar de weg Bunnik -
Utrecht. Nieuwe desillusie. Geen Waterlinie en geen bezetting.
21.00 Aankomst te Montfoort.

14 Mei

05.00 Voor het eerst een paar uur met kleren aan gerust.
Inmiddels brengt de radio het ontstellende bericht dat het Nederlandse leger gecapituleerd heeft.
Dit bericht, hoewel niet onverwacht, brengt toch bij de meeste woede en ontsteltenis te weeg.
's-Avonds naar Lopik. Sectie II [Sectie intendance van II L.K.] vertelt dat men 2 C.A.At. ver-
loren waande. Men had schijnbaar vergeten, dat 2 C.A.At. naar Monfoort was gezonden en te zor-
gen dat daar orders zouden zijn.
We gaan weer aan het werk, want er worden Avpl. Lm. ingericht te De Meern en IJsselstein en
deze reeds in de nacht van 14 op 15 Mei te doen bezetten.

15 Mei

In gelatenheid wachten we nu maar op de dingen zullen komen.
Algemeen wordt betreurd dat 2 onzer de strijd niet hebben overleefd. De strijd was dit offer niet
waard.

Ik ben vol lof over de verrichtingen van mijn personeel. Ieder van hoog tot laag heeft het uiterste
gedaan, ook onder de moeilijkste omstandigheden, de strijdende troepen van al het nodige te voorzien

De kapitein Commandant van 2 C.A.At. (H. Ketelaar)


Klaas Bennink is op maandag 13 mei vervoerd naar de Hoofdverbandplaats
gevestigd in het Seminarie te Rijsenburg bij Driebergen en op dezelfde dag
begraven te Driebergen op de Nieuwe Algemene Begraafplaats militaire rij 6.


Afbeelding
Provinciale Overijsselsche en Zwolsche Courant, woensdag 22 mei 1940


Na enkele dagen was het pleit beslist: Nederland verloor de strijd. De vijand was
te overmachtig gebleken. Het Nederlandse leger bestond niet meer. En toen begon
het wachten op nieuws. Ook voor Jentje. Nieuws kwam wel voor andere vrouwen:
Je man, je zoon leeft.

Dàt nieuws kwam niet voor haar. Ja, op dinsdag 21 mei, een week later, bracht
haar broer Gerrit het zwarte nieuws. Klaas is gevallen… Op haar 31e verjaardag
kwam de rouw in haar huis. Ze was weduwe geworden en haar meisjes hadden
geen vader meer...


Afbeelding
Provinciale Overijsselsche en Zwolsche Courant, donderdag 30 mei 1940


Afbeelding
Provinciale Overijsselsche en Zwolsche Courant, dinsdag 11 juni 1940


Op zaterdag 13 juli 1940 is het lichaam van Klaas overgebracht naar Genemuiden
om hier, in zijn eigen omgeving, herbegraven te worden.
Ds. Ligtenberg uit Kampen leidde de begrafenisdienst.
Hij mediteerde over Openbaring 14: "Zalig zijn de doden, die in de Heere sterven,
van nu aan…"


Afbeelding
Afbeelding
Provinciale Overijsselsche en Zwolsche Courant, maandag 15 juli 1940


Afbeelding
Provinciale Overijsselsche en Zwolsche Courant, maandag 15 juli 1940



Monument te Genemuiden


Het naoorlogs leven begon. Het leven van alledag. Oh nee, Klaas Bennink werd niet vergeten.
Een jaar later werd er een klein monument geplaatst boven zijn graf op het oude kerkhof. Het
is een gemetseld monument met daar daarin twee herinneringsstenen. Bovenin een stem met
aan de voorkant een helm uitgebeiteld met daarboven een afgeknotte, afgebroken pilaar.
Symbool van zijn leven.

In de muur zelf een lange steen met de tekst. DEN VADERLANDT GHETROUWE, tot de uiterste,
onuitgesproken consequentie; blijf ik tot in de dood.


Afbeelding
Foto: Oorlogsgravenstichting

Afbeelding
Foto: TracesofWar = Anneke Moerenhout


Ds. Lamain bedankte namens te familie de burgerij van Genemuiden voor dit monument en stelde
het gemeentebestuur voor om de naam van de “Dijkstraat” te veranderen in Klaas Benninkstraat.
En zo is dat ook gebeurd


Afbeelding
Google Street View, juli 2016



Enkele Bronnen:

"Nederlandse gesneuvelden in de meidagen 1940"
J.W. de Leeuw
Uitgeverij Aspekt, Soesterberg 2012.

"In Genemuiden is niets gebeurd", Genemuiden 1940 -1945
H. Rietman en J. Bakker-Rietman
Uitgave Gemeente Genemuiden, 1995.

"Hun naam leeft voort...!"
Oorlogsslachtoffers verleenden hun naam aan straten en gebouwen
W.A. Brug
Repro Holland B.V., Alphen aan den Rijn 1989.

"Het krijgsvolk van weleer", Panorama van Leger, Luchtmacht en Marine in Mei 1940
J. Klingens
Uitgeverij Jordans, Voorburg z.j. [1985].

"De operatiën van het Veldleger en het Oostfront van de Vesting Holland, Mei 1940"
V.E. Nierstrasz
Staatsdrukkerij en Uitgeversbedrijf, 's-Gravenhage 1955.


oorlogsgravenstichting.nl
www.4en5mei.nl
www.grebbeberg.nl
www.historischcentrumoverijssel.nl
www.tracesofwar.nl

_________________
Alles sal reg kom as ons almal ons plig doen


zo mei 13, 2018 7:00 am
Profiel
Avatar gebruiker
arwanda1465

Geregistreerd:
za sep 18, 2010 8:40 pm
Berichten: 541
Woonplaats: Ergens in Nederland
Bericht Re: Ter herinnering aan..
.
Johannes Laurijs Gerardus (Jan) AARTS (31 jaar)
.

Afbeelding
Foto: Hilvarenbeek


Geboren zondag 20 september 1908 te Waalwijk (NB)

Zoon van Sebastiaan AARTS en Antonia BOEIJMEER

Jan was de oudste zoon en kreeg later in het gezin nog gezelschap van twee broers, Jac (1911) en
Gerard (1912), en twee zussen, Jo (1913) en Nelly (1915). Twee andere kinderen stierven jong en
er werd een kind doodgeboren. Toen Jan nog geen jaar oud was, in 1909, verhuisde het gezin naar
Hilvarenbeek.


De Gebroeders Aarts, v.l.n.r. Jan (1908-1940), Gerard (1912-1995), Jac (1911-1943)
Afbeelding
Foto: Oorlog en Vrijheid

Jan Aarts werd schoenmaker, later textielarbeider en ging bij de Twernerij en Ververij "Broekhoven"
in Tilburg werken. Op zaterdag 15 april 1939 huwde Jan op 30-jarige leeftijd in Hilvarenbeek met de
24-jarige Antoinetta Maria (Anna) van DINTER.

Bij afkondiging van de voormobilisatie van het Nederlandse strijdkrachten op vrijdag 25 augustus
1939 moest Jan onmiddellijk opkomen voor een hernieuwde krijgsdienst. Jan wordt als dienstplichtig
soldaat bij de Staf van het 30e Regiment Infanterie (St. - 30 R.I.) ingedeeld als ordonnans. Het 30e
R.I. lag in Vak Asten van de Peel-Raamstelling in Noord-Brabant. De commandopost was gevestigd
in Asten.

10 Mei 1940 en volgende dagen ...

Na de Duitse inval en de doorbraak met een pantsertrein bij Mill in de Peel-Raamstelling, werd in de
avond van 10 mei bevel gegeven tot een terugtocht naar het westen van Noord-Brabant. Daar zou
opnieuw de verdediging ter hand worden genomen. Tijdens deze terugtocht heeft het grootste deel
van de Staf en de daarbij behorende goederentrein van 30 R.I. tot Bergen op Zoom dezelfde route
gevolgd als de overige troepen. Van een nieuwe poging tot verdediging is niets terecht gekomen en
er werd opdracht gegeven zich in Zeeland te hergroeperen. Ten gevolge van tegenstrijdige orders
trok een gedeelte van de Staf via Antwerpen en Zeeuws-Vlaanderen naar Walcheren om daar aan-
sluiting te krijgen bij het overige troepen van 30 R.I. die via Zuid-Beveland naar Walcheren waren
getrokken.

Jan Aarts maakte deel uit van de groep die via Antwerpen naar Zeeuws-Vlaanderen reisde. De reis
verliep onder zeer moeilijke omstandigheden, o.a. oprukkende Franse troepen, Duitse luchtaanvallen
en grote aantallen voor de Duitse opmars vluchtende burgers. Vanuit Breskens probeert men naar
Vlissingen over te steken om zo naar Middelburg te komen. Veel gemotoriseerde troepen van diverse
onderdelen wachten geduldig op de oversteek. De veerpont naar Vlissingen vaart continue afgeladen
heen en weer ...

13 Mei 1940 in de middag ...


De troepen waaronder Jan Aarts en een deel van Staf 30 R.I. wachten geduldig te Breskens om met
de veerpont de oversteek naar Vlissingen te kunnen maken. Men dacht om ongeveer 21.00 uur in
Middelburg te zijn voor een maaltijd en een slaapplaats, maar dat gaat veel later worden. Het is reeds
schemerdonker als de overtocht gemaakt wordt. De haven van Vlissingen heeft het al flink te verdu-
ren gekregen. Veel schade, de grote aanlegsteiger van de veerpont is door een voltreffer gezonken en
in de buitenhaven liggen verschillende schepen gezonken, waaronder een hospitaalschip .......

Na ontscheping gaan de troepen op weg naar Middelburg:

Met luitenant Viergever voorop, gaan wij in langzaam tempo, vanwege de duisternis, naar Middelburg,
in de hoop daar eindelijk wat rust te kunnen vinden. een hoop, die zoals later zal blijken, wederom
niet in vervulling gaat. Het dinertje, dat wij onszelf beloofd hadden, hebben we inmiddels maar afge-
schreven. Dikwijls worden we op deze route aangehouden door militaire wachtposten en telkens weer
worden wij gewaarschuwd voor parachutisten, die zojuist gedaald moeten zijn.

Tegen half twaalf [23.30 uur], passeren wij de eerste huizen van Middelburg. Bij de brug worden we
nogmaals aangehouden, thans door de militaire politie. Verschillende van ons verlaten even de wagens.
Ik zit nog in de cabine van de tweede wagen als ik plotseling, vrijwel recht voor mij een vuurstraal zie
en een vuurstoot van ongeveer tien schoten weerklinkt. Ik behoef er niet aan te twijfelen op wie hier
gevuurd wordt, want vlak naast mij, op de plaats waar nog geen minuut geleden de bestuurder zat,
vliegt een kogel door de voorruit. Ik laat mij uit de cabine glijden en zoek dekking achter de motorkap.
De anderen zijn in allerijl tegen het talud aan de kanaalkant gaan liggen en vandaaruit wordt terugge-
vuurd, in de richting waarin de vuurstraal is waargenomen. Wat is evenwel hopelozer, dan in stikdon-
kere nacht vuren op een onbekend doel? Er wordt niet meer teruggevuurd, zodat wij aannemen, dat
de aanvaller op de vlucht is geslagen. We begeven ons naar de wagens om te kijken of er misschien
iemand geraakt is. Zover zijn wij nog niet gekomen of opnieuw klinkt een lang aangehouden vuurstoot,
die afkomstig moet zijn van een automatisch geweer of lichte mitrailleur. Weer zoeken wij dekking.
Een Rotterdammer, die wij onderweg hebben opgepikt, neemt het initiatief om op de achterste auto,
de door ons in Antwerpen gevonden mitrailleur in stelling te brengen en het vuur op onze onbekende
aanvallers te openen.
Hoe lofwaardig het doortastend optreden van deze knaap ook genoemd mag worden, de opstelling van
het wapen had hij slecht gekozen, want hij was nu verplicht om over de andere wagens heen te vuren.
Het schieten houdt op! Nu zijn we instaat de verschrikkelijke gevolgen van deze korte schietpartij te
overzien. Zeven jongens zijn getroffen, de meesten naar mijn oordeel door eigen vuur. Korporaal de
Jong, onze paardenverpleger, en Aarts, de schoenmaker, alsmede een viertal voor ons onbekende sol-
daten, zijn gedood. Sey, de ons allen zo sympathieke Zeeuw, die wij diezelfde nog benijd hebben, om-
dat hij het voorrecht had om enkele ogenblikken bij zijn vrouw te zijn, is zeer zwaar gewond, zo zwaar
zelfs, dat wij ook hem reeds dood wanen, maar gelukkig is hij weer aardig opgeknapt en heeft hij on-
langs het hospitaal verlaten. Keesje Poirters, die wij die morgen hadden opgepikt, is licht gewond.

Wel een zeer droevig slot van deze, bijna volbrachte reis.

We zijn nu allen moreel kapot. In dagen niet geslapen en weinig gegeten, en nu juist op het ogenblik,
dat wij hoopten rust te krijgen, komt dit voor ons zo vreselijke gebeuren.
Ach, mijn GOD, waarom toch ....


Uit: "Terug !"


Jan Aarts sneuvelde bij de Schroebrug in Middelburg. Bij deze brug werden de militairen aangehouden
door de militaire politie. Hierna werden ze plotseling beschoten vanaf het Vlissings Jaagpad door Franse
militairen. Deze militairen gingen er vanuit dat vijandelijke troepen hen tegemoet kwamen. Ze openden
daarom het vuur en de Nederlandse militairen schoten terug. Tijdens deze schotenwisseling sneuvelden
zes Nederlandse militairen.

De slachtoffers werden naar het gasthuis aan het Noordpoortplein 2 te Middelburg
overgebracht alwaar lijkdienaar L.M. Plaizier op 14 mei 1940 om 03.00 uur officieel
de dood constateerde.


Het overlijdensbericht bereikte de familie pas op vrijdag 31 mei 1940. Jan Aarts
bleek de enige ge­sneuvelde Beekse militair van de meidagen te zijn. Met twee
strijdmakkers was hij op woensdag 15 mei 1940 voorlopig begraven op de R.K.
Begraafplaats te Middelburg in rij 2 militair graf 1B 4 persoons.


Afbeelding
Nieuwe Tilburgsche Courant , donderdag 6 juni 1940


Afbeelding
Nieuwe Tilburgsche Courant, vrijdag 7 juni 1940


In juni lukte het de weduwe om vervoer te regelen voor een bezoek aan Zeeland. Het viel niet mee om
het stoffelijk overschot van Jan in Hilvarenbeek te krijgen. Piet Marteijn de veldwachter moest hem tij-
dens de opgraving gaan identificeren. Dat mocht zijn vrouw Anna zelf niet bij zijn. De benodigde benzi-
ne bon voor de terugreis van Jan naar Hilvarenbeek kreeg zij niet van de burgemeester. Hierop ging zij
naar de Duitse Ortscommandant op de Heuvel te Tilburg waar ze de benodigde bon wel kreeg.


De weduwe van Jan Aarts en enkele familieden bij het tijdelijk graf van haar gesneuvelde man in het
Zeeuwse Middelburg.
Afbeelding
Foto: Oorlog en Vrijheid



Afbeelding
Eindhovensche en Meierijsche Courant, woensdag 26 juni 1940


Afbeelding
Nieuwe Tilburgsche Courant , maandag 1 juli 1940


In Hilvarenbeek nam een co­mité van teruggekeerde ex-militairen onder leiding
van Jan Kluijtmans, Jan Naaijkens en Harrie van der Sanden het initiatief om hun
gevallen kameraad weer thuis te bren­gen. Er werd geld ingezameld voor een her-
begrafenis en een passend grafmonument.


Afbeelding
Nieuwe Tilburgsche Courant , zaterdag 5 october 1940


Afbeelding
Foto: Hilvarenbeek


Na overbrenging van de stoffelijke resten naar Hilvarenbeek vond op zaterdag 19 october 1940 de
plechtige uitvaart en begrafenis plaats onder grote publieke belangstelling.


Bij het verlaten van de kerk
Afbeelding
Foto: Hilvarenbeek


Afbeelding
Afbeelding
Nieuwsblad van het Zuiden, maandag 21 october 1940



Afbeelding Afbeelding
Foto: Bidprentjesarchief


Onthulling grafmonument te Hilvarenbeek, zaterdag 2 augustus 1941


Afbeelding
Nieuwe Tilburgsche Courant, zaterdag 2 augustus 1941


Bij de onthulling van het monument
Afbeelding
Foto: Hilvarenbeek


Afbeelding
Afbeelding
Nieuwsblad van het Zuiden, maandag 4 augustus 1941


Oudstrijders bij het zojuist onthulde grafmonument
Afbeelding
Foto: Hilvarenbeek





Afbeelding
Nieuwsblad van het Zuiden, dinsdag 26 augustus 1941


De dood van Jan was overigens niet de enige slag die de familie Aarts zou treffen. Broer Jac tekende in
1937 voor het Koninklijk Nederlands Indisch Leger (KNIL) en vertrok naar de Oost. Hij werd als sergeant
na de capitulatie van het KNIL door Japaners krijgsgevangen gemaakt en afgevoerd naar Thailand om te
werken aan de Birmaspoorlijn. Op 7 september 1943 bezweek Jac. (31 jaar) aan malaria en andere ont-
beringen in Kuie een klein werkkamp aan de rivier, 190 km van Non Pladuk. Jac is herbegraven op het
Kanchanaburi War Cemetery te Thailand.


Sinds enkele jaren is er in Hilvarenbeek een pad naar de gebroeders Jan en Jac Aarts vernoemd.

Gebroeders Aartspad te Hilvarenbeek
Afbeelding
Foto: Google Street View, juli 2016



Toen midden jaren '90 de tand des tijds wel erg zichtbaar werd, adviseerde
de Oorlogsgravenstichting om het graf te ruimen en de stoffelijke resten over
te brengen naar het militaire ereveld op de Grebbeberg. Om begrijpelijke re-
denen was de weduwe van Jan Aarts hier geen voorstandster van.
Op zondag 12 oktober 2008 is het gerenoveerde grafmonument onthuld, op
het kerkhof aan de Doelenstraat in Hilvarenbeek. Tijdens de renovatie is ook
de daarop eerder onjuist vermelde geboorteplaats Hilvarenbeek alsnog ge-
wijzigd in Waalwijk.


Het grafmonument voor de renovatie van 2008
Afbeelding
Foto: Oorlogsgravenstichting


Het monument na de renovatie
Afbeelding
Foto: hiveminer (porochelt 2012)


Afbeelding

Afbeelding
Foto's: Traces Of War (Anneke Moerenhout)


Enkele Bronnen:

"Nederlandse gesneuvelden in de meidagen 1940"
J.W. de Leeuw.
Uitgeverij Aspekt, Soesterberg 2012.

"Hilvarenbeek 1940 - 1945"
K. van Kemenade
Drukkerij-Uitgeverij De Kempen B.V., Hapert 1983.

"De strijd in Zeeland, Mei 1940"
C.D. Kamerling.
Staatsdrukkerij en Uitgeversbedrijf, 's-Gravenhage 1954.

"De verdediging van Noord-Limburg en Noord-Brabant, Mei 1940"
V.E. Nierstrasz,
Staatsdrukkerij en Uitgeversbedrijf, 's-Gravenhage 1953.

"Terug !" Oorlogs - herinneringen van het personeel van Staf 30 R.I.
bij hun terugtocht uit de Peel in de oorlogsdagen van Mei 1940.
J. de Bode -en- G.A.M. van Keulen
In eigen beheer, Dordrecht Maart 1941.


brabantsegesneuvelden.nl
oorlogsgravenstichting.nl
waalwijkwiki.nl
oorlogenvrijheidhilvarenbeek.nl
www.archieven.nl
www.tracesofwar.nl

_________________
Alles sal reg kom as ons almal ons plig doen


ma mei 14, 2018 7:00 am
Profiel
Avatar gebruiker
arwanda1465

Geregistreerd:
za sep 18, 2010 8:40 pm
Berichten: 541
Woonplaats: Ergens in Nederland
Bericht Re: Ter herinnering aan..
.
Johannes Gerardus Hubertus (Gerard) LUBSE (21 jaar)
.

Afbeelding
Foto: Toen het donker was


Geboren vrijdag 4 october 1918 te Weert (LB)

Zoon van Joannes Mathias LUBSE en Catharina Elisabeth HENDRICKX


Afbeelding
Het Kanton Weert, zaterdag 5 october 1918


Religie: Rooms Katholiek

Woonplaats: Weert, Molenstraat 12


Afbeelding
De Nieuwe Koerier, dinsdag 13 april 1937


Gerard was een zeer gewaardeerd lid van de gymnastiek- en atletiek vereniging
Jan van der Croon te Weert. Hij wist vele overwinningen te behalen op het vlak
van atletiek. De vereniging betreurde het feit dat Gerard voor zijn dienstplicht
naar het verre Den Helder moest afreizen.


Gerard diende als matroos 2e klasse Z.M. met stamboeknummer 12448 aan boord
van kanonneerboot Hr.Ms. Johan Maurits van Nassau (1933-1940). Hij werd ingezet
als bediende bij de officieren.


Mei 1940


Hr.Ms. Johan Maurits van Nassau voor Rilland Bath (ZL) begin mei 1940
Afbeelding
Foto: Maritiem digitaal


Tijdens de Duitse aanval op Nederland in op 10 mei 1940, lag de kanonneerboot Hr.Ms. Johan Maurits van
Nassau (JMvN) onder commando van Kapitein-luitenant ter zee P. Kronenburg op de rede van Vlissingen.
Tijdens de eerste dag van de Duitse aanval, op 10 mei, wist het schip een van de Duitse vliegtuigen die
mijnen legde op de rede van Vlissingen neer te schieten. Na olie en water geladen te hebben in de haven
van Vlissingen kreeg het schip op 10 mei om 12.45 uur orders om op te stomen naar Hoek van Holland.
Kort na de aankomst in Hoek van Holland werd deze order herroepen i.v.m. het verloren gaan van de
torpedobootjager Hr.Ms. van Galen op de Nieuwe Waterweg en moest het schip terug naar Vlissingen.

Omdat de schroef van het schip bij het uitvaren van de haven verstrikt raakte in de ankerketting van een
boei werd de nacht voor anker liggend doorgebracht nabij Hoek van Holland. Op 11 mei ’s-middags weet
het schip vrij te komen van de ankerketting, daarbij constateert men dat de bakboordschroef zwaar is
beschadigd. Maandag 12 mei kreeg het schip de opdracht op te stomen naar Den Helder voor een spoed
reparatie aan bakboordschroef. Op 13 mei werd het schip door een Duits Heinkel-vliegtuig aangevallen,
waarbij het geen schade opliep.

Aangekomen op de rede van Den Helder kreeg het schip de opdracht op te stomen naar de Texelstroom
om vanaf daar de kop van de Afsluitdijk onder vuur te nemen. Op 14 mei werd door de Johan Maurits de
Duitse batterij bij Kornwerderzand onder vuur genomen, waarbij 98 schoten zijn afgevuurd. Na deze suc-
cesvolle actie kreeg het schip opdracht om naar de rede van Den Helder te stomen. Onderweg kreeg het
schip al diverse duikbomaanvallen te verduren maar wist deze allen af te slaan.

Op 14 mei om 17.00 uur werd door de aanwezige schepen op de rede van Den Helder het sein voor de
overtocht naar Engeland ontvangen. Met 13 mijls vaart stoomde de JMvN voorafgegaan door de mijnen-
legger Hr.Ms. Jan van Brakel en gevolgd door de Hr.Ms. Van Meerlant en de Hr.Ms. Nautilus door het
Schulpengat naar buiten.

Ter hoogte van Callantsoog op westelijke koers liggende begonnen op circa 8 mijl uit de wal de duikbom-
aanvallen opnieuw.

De vliegtuigen, met de zon in de rug, hadden het speciaal voorzien op de JMvN, het grootste van de in
kiellinie varende schepen.

Om ongeveer 18.15 uur werd de kanonneerboot getroffen door twee bommen waarvan er één op het
voorschip terecht kwam en door de munitielift een aantal dekken lager, bij de munitiebergplaats van
het voorste 15 cm. kanon, tot ontploffing kwam waardoor een hevige brand ontstond. De tweede bom
raakte de stuurboord motorsloep en explodeerde, buitenboord, ter hoogte van de waterlijn.

Deze tweede bom veroorzaakte een aantal gaten in de scheepswand die echter niet fataal waren. Uit voor-
zorg werd snel de bakboord motorsloep gestreken. De brand bij de voorste 15 cm. munitiebergplaats die
met alle mogelijke middelen bestreden werd, onder leiding van de Eerste officier de Luitenant ter zee der
1e klasse M. Schoo, werd het schip echter wel fataal.

De brand was te fel en kon niet bedwongen worden. Na ongeveer 10 minuten kwam de munitiebergplaats
tot ontploffing waardoor het lot van de JMvN snel bezegeld werd.

Het voorschip begon dadelijk te zinken waardoor het achterschip naar boven kwam en de schroeven zicht-
baar werden. Zo bleef de kanonneerboot nog circa vijftien minuten drijven zodat alle overlevenden van
boord konden springen met als laatste de scheepshond. De bemanning van de motorsloep begon meteen
gewonden uit het water op te pikken en ook de Jan van Brakel, Nautilus en torpedoboot Hr.Ms. G 13 scho-
ten te hulp. Terwijl op het zinkende schip nog steeds op de aanvallende Duitse vliegtuigen geschoten werd
met één van de 40 mm mitrailleurs hielden de mijnen-leggers Hr.Ms. Medusa en Hr.Ms. Douwe Aukes hun
westelijke koers aan en namen geen deel aan de reddingswerkzaamheden omdat zij nog een groot aantal
mijnen aan boord hadden.


Kort nadat de JMvN definitief in de golven van de Noordzee verdwenen was, waren alle drenkelingen uit
zee opgepikt. De reddingswerkzaamheden werden vergemak-kelijkt door een kalme zee en het feit dat
het nog volop licht was. De commandant van de Nautilus, gaf de G 13 de opdracht om zoveel mogelijk
gewonde of in shock verkerende overlevenden terug naar Den Helder te brengen. De torpedoboot nam
45 geredden aan boord, onder wie de commandant van de JMvN, terwijl de overige ruim 60 overleven-
den aan boord van de mijnenleggers bleven. Intussen had commandant van de G 13 via de radio verno-
men van het nieuws van de capitulatie en wilde eigenlijk liever niet naar Den Helder terugvaren, omdat
hij zich dan aan de Duitsers zou moeten overgeven, maar voerde de opdracht toch uit.

De Dorus Rijkers, een schip van de Noord- en Zuid-Hollandse Reddingmaatschappij (NZHRM), had om
19.00 uur de haven van Den Helder verlaten naar aanleiding van SOS seinen afkomstig van de Jan van
Brakel. De Dorus Rijkers voer door het Schulpengat en ontmoette even later de G 13. De 45 gewonde
schipbreukelingen, waaronder Gerard Lubse werden overgenomen en de Dorus Rijkers voer onmiddel-
lijk terug naar het Nieuwe Diep, de haven van Den Helder. Ondanks de capitulatie werd de reddings-
boot op de terugweg nog bestookt met bommen en mitrailleurvuur door Duitse vliegtuigen maar werd
niet getroffen. De G 13 ging na het overzetten van de gewonde schipbreukelingen op tegen koers om
weer rendezvous te maken met de overige oorlogsschepen op weg naar Engeland

Er waren uiteindelijk 17 doden te betreuren bij de ondergang van Hr. Ms. Johan Maurits van Nassau.


Gerard Lubse werd opgenomen in het Marinehospitaal te Den Helder met zware verwondingen aan zijn
rechter onderbeen en hoofd. Hij overleed op woensdag 15 mei 1940 aan zijn bekomen verwondingen.


Gerard werd op donderdag 16 mei 1940 begraven op de R.K. begraafplaats te Den Helder


Afbeelding
De Nieuwe Koerier, zaterdag 25 mei 1940


Het 1e Graf van Gerard, R.K. Begraafplaats St. Joseph te Den Helder 1940
Afbeelding
Foto: In Memoriam


Afbeelding
Foto: Oorlogsgravenstichting


Afbeelding
Limburger Koerier, zaterdag 8 juni 1940


Afbeelding
Het Kanton Weert, vrijdag 28 juni 1940


Op zaterdag 18 november 1961 heeft Gerard zijn laatste rustplaats gevonden op het
Erehof van de Algemene Begraafplaats aan de Kerkhoflaan te Den Helder (NH) in graf 8.


Afbeelding
Foto: André Reijniers - 4 mei 2014


Het 2e Graf van Gerard te Den Helder
Afbeelding
Foto: André Reijniers - 25 maart 2010



Hervormde Kerk te Callantsoog (NH)

Afbeelding
Foto: Jacq van Neutegem - 16 maart 2017


Elk jaar worden op 4 mei bij de kerk van Callantsoog de doden herdacht die door oorlog of terreur om
het leven zijn gekomen. Door een stille omgang over het kerkhof en het leggen van kransen bij het
monument voor de kerk worden de mensen, die hun leven voor de vrede gegeven hebben, geëerd.

Op initiatief van Historische Vereniging Callantsoog werd op dinsdag 4 mei 2010 in de drenkelingenhoek
van het kerkhof extra aandacht besteed aan een scheepsramp die plaats vond op 14 mei 1940 voor de
kust van Callantsoog. Op die bewuste dag werd de kanonneerboot Hr.Ms. Johan Maurits van Nassau on-
der vuur genomen door Duitse bommenwerpers. Door een voltreffer in de munitieopslag ontstond een
grote ontploffing, het schip brak in tweeën en zonk onmiddellijk. Er waren 17 doden te betreuren.

Ter nagedachtenis aan deze omgekomen bemanningsleden werd er, na 70 jaar, een plaquette onthuld.
Dit gebeurde door de Directeur Kustwacht, de Kapitein ter zee C.J.H. Trimpe Burger en zijn vrouw. Heel
bijzonder was toch wel dat er nog een overlevende van die scheepsramp aanwezig was bij deze plechtig-
heid. Het is de toenmalige matroos Kees van Aken uit Schiedam, nu 89 jaar ! Kees werd zwaargewond
en onder de stookolie door een van de andere oorlogsschepen uit het water gehaald en naar een Engels
ziekenhuis vervoerd.


Kees van Aken en de Kapitein ter zee C.J.H. Trimpe Burger
Afbeelding


Afbeelding
Foto's: Jan Corts - 4 mei 2010




Monument Kazematten Museum te Kornwerderzand (FR)

Het Marinemonument te Kornwerderzand (gemeente Súdwest-Fryslân) bestaat
uit twee metalen plaquettes die zijn aangebracht op een constructie van corten-
staal. De plaquettes bevinden zich op een plaat van cortenstaal die aan weers-
zijden gedragen wordt door twee kolommen van hetzelfde materiaal. Aan de
rechterzijde is een anker bevestigd. Achter het monument bevindt zich een vlag-
genstok. Het monument wordt omgeven door een rechthoek die is afgebakend
met basaltblokken. Recht voor het monument leidt een trapje van basaltblokken
omhoog naar het monument. De ruimte om het monument is gevuld met kiezel-
stenen.

Afbeelding


Het monument is opgericht ter nagedachtenis aan 17 bemanningsleden van de Hr.Ms. Johan Maurits van
Nassau. Na het verlenen van ondersteuning aan de strijd op Kornwerderzand en het buiten gevecht stel-
len van Duitse kanonnen op de Friese kust werd de Johan Maurits van Nassau op weg naar Engeland op
14 mei door Duitse vliegtuigen tot zinken gebracht, waarbij 17 bemanningsleden om het leven kwamen.

Het monument is ontworpen door Hennie Beverdam. Het monument is onthuld op 7 april 2005 door de
toenmalige Commandant der Zeemacht in Nederland, Vice-admiraal J. van der Aa.


Afbeelding
Foto's: Bayke de Vries - 23 Juli 2014



Enkele Bronnen:

"Nederlandse gesneuvelden in de meidagen 1940"
J.W. de Leeuw.
Uitgeverij Aspekt, Soesterberg 2012.

"Gedenkrol van de Koninklijke Marine 1939-1962"
en het niet gepubliceerde "Supplement" op deze
gedenkrol
H.J. Floor †
Weesp, 2004.

"Toen het donker was"
R. van de Schie
Uitgave: Het land van Weert, Weert 1950.

"In Memoriam" Onze Marinegraven van den oorlog mei 1940
A. Chambon
Comité Onze Marine, Den Helder 1941


callantsoogaanzee.blogspot.nl
nl.wikipedia.org
oorlogsgravenstichting.nl
www.4en5mei.nl
www.kazemattenmuseum.nl
www.mystiwot.nl

_________________
Alles sal reg kom as ons almal ons plig doen


di mei 15, 2018 7:00 am
Profiel
Avatar gebruiker
arwanda1465

Geregistreerd:
za sep 18, 2010 8:40 pm
Berichten: 541
Woonplaats: Ergens in Nederland
Bericht Re: Ter herinnering aan..
.
Jan de RIDDER (30 jaar)
.

Afbeelding
Foto: Oorlogsgravenstichting


Jan geboren op donderdag 14 october 1909 te Achterberg,
gemeente Rhenen (UT)

Zoon van Jan de RIDDER en Teunisje BEUKHOF


Na de lagere school werkt Jan op het boerenbedrijf van zijn vader
aan de Cuneraweg. Op 20 maart 1929 wordt hij als gewoon dienst-
plichtig soldaat ingelijfd bij 2e compagnie van het 3e bataljon van
het 16e Regiment Infanterie (2 - III - 16 R.I.).


Afbeelding
Foto: Oorlogsgravenstichting


Nadat Jan verschillende keren op herhaling te zijn geweest, krijgt hij op dinsdag
29 augustus 1939 opnieuw een oproep vanwege de algehele mobilisatie van het
Nederlandse leger.


Jan wordt nu ingedeeld bij de 2e compagnie van het 3e bataljon, 40e Regiment
Infanterie (2 - III - 40. R.I.). Dit is een z.g.n. "oorlogsregiment" dat is gevormd
uit het stamregiment 16 R.I. Deze oorlogsregimenten bestaan in hoofdzaak uit
oudere lichtingen dienstplichtige soldaten en reserve personeel.

Die nieuwe oproep komt erg slecht uit, want Jan is net bezig met het opzetten
van een eigen boerenbedrijf. De commandant van 2 - III - 40. R.I., de Reserve
kapitein J. Hagers schrijft:

"Bij de mobilisatie bleek dat de meeste (oudere) manschappen van de compag-
nie niets van militaire tucht en orde afwisten, zeer slecht geoefend waren, de
behandeling van de mitrailleurs niet kenden, geen half uur konden marcheren
zonder uitvallen. De geest goed, hoewel niemand het au sérieux nam”.



De eerste twee maanden van de mobilisatie lag de 2e compagnie in het Zeeuw-
se Aagtekerke. In december 1939 is de compagnie druk bezig met stellingbouw
in Zanddijkstelling. Het materieel daarvoor was niet voor handen en kwam met
vertraging langzaam aan. Dit feit en het slechte weer maakten dat bij ons ver-
trek de stelling slechts gedeeltelijk af was. Het 3e bataljon van het 38 R.I. zou
achter blijven en alles afmaken.
De stelling ligt op Zuid-Beveland en loopt van Yerseke naar Hansweert, net voor
het kanaal door Zuid-Beveland. In geval van een oorlog "geval oost" zal ons 3e
bataljon het middenvak van de Zanddijkstelling gaan bezetten.

1940


Vanaf 5 januari tot 9 mei 1940 is de 2e compagnie gelegerd in Vlissingen.
In de avond van donderdag 9 mei komt de opdracht binnen voor de afmars naar
Kapelle-Biezelinge. Het bataljon maakt zich gereed en vertrekt op vrijdag 10 mei
1940 ten 01.30 uur naar het station vanwaar om 02.30 uur de trein vertrekt. In
Kapelle-Biezelinge moeten de oude kwartieren weer worden betrokken, waaruit
de compagnie in november waren vertrokken.

Om 04.00 - 04.30 komen de eerste vliegtuigen over en is in de verte het geknal
van luchtafweergeschut te horen. Op de vraag of dit nu oorlog is durft niemand
van de plaatselijke hogere legerleiding antwoord te geven terwijl boeren via de
radio gehoord hebben dat er overal in het Westen van het land parachutisten uit
de lucht vallen. Pas om 06.00 uur krijgt de bataljonscommandant te horen dat
er oorlog is met Duitsland en dat het bataljon op moet rukken naar de stelling.

Na veel tegenstrijdige orders vertrekt als laatste eenheid van het bataljon de
2e compagnie terwijl deze hun kwartieren het dichtste bij de stelling hadden.
Ondanks de overvliegende vijandelijke toestellen werd het bataljon niet aange-
vallen. Om circa 09.00 uur komen ze aan in de stelling. Omdat de achterliggen-
de stoplijn van onze stelling totaal niet gereed was en er nog schuilplaatsen
ontbreken moet de 2e compagnie direct aan het werk om alles af te maken of
vanuit het niets op te bouwen. Tijdens de grondwerkzaamheden vielen Stuka's
de commandopost in opbouw aan, het liep allemaal goed af. De mannen werken
als paarden. Tegen het invallen van de duister op deze eerste oorlogsdag komt
er een Franse gemotoriseerde eenheid door de stelling op weg naar het oosten.


De volgende dagen worden gekenmerkt door vliegtuigaanvallen, tegenstrijdige
orders, uitrukken in openvrachtwagens naar gelande parachutisten die er niet
zijn en de stelling verder afbouwen. Veel slaap krijgen de mannen niet. Men is
meer bezig met het opnieuw ergens een stellingen te bouwen in opdracht van
de Fransen dan het afmaken van de eigen oorspronkelijke stellingen.
De chaos is groot...


Vanwege zijn boerenachtergrond draagt Jan de zorg over de paarden van zijn
compagnie. Op 15 mei 1940, na de capitulatie van de overige Nederlandse
troepen, wordt de strijd in Zeeland voortgezet om de Duitse opmars te vertra-
gen en Franse troepen de gelegenheid te geven te ontkomen. De voorliggende
Bathstelling, bij Rilland-Bath, valt op 15 mei. Tegen de avond forceren Duitse
troepen een doorbraak in de Zanddijkstelling.
De Nederlandse troepen trekken zich terug over het kanaal door Zuid-Beveland
en gaan richting Goes. In de ochtend van de 16e trekken de Franse verder naar
Walcheren terug om daar achter de Sloedam een laatste verdediging tegen de
oprukkende Duitse troepen te voeren. De verwarring groot, de chaos compleet.


Op donderdag 16 mei 1940 ligt de compagnie van Jan de Ridder onder vuur van
Duitse artillerie en vliegtuigen. Jan en zijn collega’s krijgen opdracht om vanaf
het station Kapelle-Biezelinge terug te trekken naar Borssele. Ook de 2 keuken-
wagens van de compagnie moeten naar Borssele, maar een van de jonge dienst-
plichtige wagenmenners durft de gevaarlijke rit niet aan.
De 31-jarige, ongehuwde soldaat Jan de Ridder die deze route al eerder heeft
gereden, neemt vrijwillig zijn plaats in. Op de terugreis met de 2 uitgespannen
paarden komt Jan de Ridder om het leven. Bij het oversteken van een spoorweg-
overgang in de nabijheid van de boomgaard waar zijn compagnie zich bevindt,
wordt hij getroffen door een granaat en komt ter plekke te overlijden ...

Een dag later op vrijdag 17 mei 1940 wordt Jan begraven op de
Algemene Begraafplaats te Kapelle in een militair graf.

Jan de Ridder is de enige militair van zijn compagnie die sneuvelde.


Op donderdag 27 juni 1940 wordt het stoffelijk overschot van Jan
de Ridder overgebracht naar de Algemene Begraafplaats te Rhenen.
Zijn kameraden van de 2e compagnie bieden de grafsteen aan.


Afbeelding
Foto: Oorlogsgravenstichting



Op woensdag 26 juni 2013 heeft dienstplichtig soldaat Jan de Ridder zijn laatste rustplaats gevonden op
het Militair Ereveld Grebbeberg te Rhenen (UT). Een detachement van het Regiment Infanterie Oranje
Gelderland uit Ermelo droeg de kist naar de laatste rustplaats in Rij 11, Graf 14.


Afbeelding


Afbeelding


Afbeelding



Na afloop van de ceremonie zal de steen op het graf worden geplaatst

Afbeelding
Foto's: André Dorst - 26 juni 2013 (Reformatorisch Dagblad )



Jan de Ridder is nu op het Ereveld Grebbeberg met zijn gevallen kameraden herenigd in Rij 11, Graf 14.
Afbeelding
Foto: André Reijniers - 28 mei 2017


Afbeelding
Foto: Oorlogsgravenstichting


Enkele Bronnen:

"Nederlandse gesneuvelden in de meidagen 1940"
J.W. de Leeuw.
Uitgeverij Aspekt, Soesterberg 2012.

"De strijd in Zeeland, Mei 1940"
C.D. Kamerling.
Staatsdrukkerij en Uitgeversbedrijf, 's-Gravenhage 1954.

Reformatorisch Dagblad, donderdag 27 juni 2013


oorlogsgravenstichting.nl
oorlogzeeland.nl
www.archieven.nl
www.defensie.nl
www.rd.nl

_________________
Alles sal reg kom as ons almal ons plig doen


wo mei 16, 2018 7:00 am
Profiel
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 936 berichten ]  Ga naar pagina Vorige  1 ... 58, 59, 60, 61, 62, 63  Volgende


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 2 gasten


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar:  
cron
Alle rechten voorbehouden © STIWOT 2000-2012. Privacyverklaring, cookies en disclaimer.

Powered by phpBB © phpBB Group